Τρίτη 15 Ιουνίου 2010

Σκάνδαλα & Μεταπολίτευση

Έντυπη Έκδοση 

Σκάνδαλα και Μεταπολίτευση

Μια παράπλευρη απώλεια της τρέχουσας συζήτησης για το χρηματισμό κάποιων πολιτικών (και των κομμάτων εξουσίας) από τη Ζίμενς αφορά τη δημόσια εικόνα των τελευταίων δεκαετιών.
Με μια απίστευτη ελαφρότητα, τα σχετικά ρεπορτάζ παρουσιάζουν όλη τη Μεταπολίτευση σαν μια εποχή εκφυλισμού και πρωτόγνωρης ασυδοσίας στο δημόσιο βίο.
Ας μας επιτραπεί να διαφωνήσουμε κάθετα μ' αυτό το -καθόλου αθώο- σχήμα. Η τελευταία 35ετία δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η μόνη περίοδος της νεοελληνικής Ιστορίας που γνώρισε παρόμοιες ατασθαλίες. Τα ίδια ακριβώς φαινόμενα συναντάμε σε όλη τη διαδρομή από το 1821 μέχρι τις μέρες μας. Για να περιοριστούμε στον τελευταίο αιώνα:
* Η κυβέρνηση Βενιζέλου έπεσε το 1932 υπό την ιαχή «κάτω οι κλέφτες».
* Επί Εμφυλίου, ένα μέρος της αμερικανικής βοήθειας διοχετεύθηκε σε προσωπικούς λογαριασμούς επώνυμων εθνικοφρόνων πολιτικών σε υπερατλαντικές τράπεζες.
* Η κυβέρνηση Παπάγου-Μαρκεζίνη διασπάστηκε το 1954 εξαιτίας της σκανδαλώδους ανάθεσης του εκσυγχρονισμού του ΟΤΕ στη ...Ζίμενς.
* Το «αναπτυξιακό θαύμα» Καραμανλή (1955-63) οικοδομήθηκε πάνω σε σωρεία σκανδάλων: από τα σοβαρά (επενδύσεις ΔΕΗ, προνομιακή μεταχείριση Πεσινέ, κ.λπ.) και τις συνήθεις υπερβάσεις προς όφελος των εργολάβων, μέχρι τους σκανδαλιάρηδες «κουμπάρους» και τα προσωπικά σκάνδαλα του «εθνάρχη» («βραχώδη οικόπεδα» της Φιλοθέης). Στις 5/2/1965 η Βουλή ψήφισε την παραπομπή στο Ειδικό Δικαστήριο των Καραμανλή, Μάρτη και Παπαληγούρα, ενώ στις 13/4/1965 συστήθηκε εξεταστική επιτροπή για όλα τα δημόσια έργα της ΕΡΕ. Το ζήτημα κουκουλώθηκε μόνο χάρη στην εξωθεσμική επικράτηση των «εθνικοφρόνων» το 1965-67.
* Προκλητική υπήρξε η διασπάθιση του δημόσιου χρήματος και επί χούντας. Η λογοκρισία του Τύπου και η πλήρης απουσία ελευθεριών καθιστούσαν βέβαια αδιανόητη κάθε σχετική δημόσια συζήτηση μεταξύ 1967 και 1974, ενώ ο μεταγενέστερος ορυμαγδός των σχετικών αποκαλύψεων επισκιάστηκε, όπως ήταν φυσικό, από τα -απείρως σημαντικότερα- ζητήματα του εκδημοκρατισμού και των αναπροσανατολισμών στην εξωτερική πολιτική.
Αν η Μεταπολίτευση δεν πρωτοτύπησε στη σχέση των δημόσιων αρχόντων με το δημόσιο χρήμα, δεν παύει ν' αποτελεί θετικότατη τομή στη νεοελληνική Ιστορία. Για πρώτη φορά εμπεδώθηκε μια στοιχειώδης πολιτική δημοκρατία, με το αποτέλεσμα της κάλπης σεβαστό απ' όλους και το σχηματισμό ή τη μακροημέρευση των κυβερνήσεων να μην εξαρτάται από τα χούγια των καραβανάδων και των μυστικών υπηρεσιών. Το κυριότερο: για πρώτη και τελευταία φορά, τα λαϊκά στρώματα παρενέβησαν ενεργά στο πολιτικό σκηνικό, άλλοτε μέσω των (δαιμονοποιημένων σήμερα) κομμάτων και συνδικάτων κι άλλοτε με την «κινηματική» υπέρβασή τους, με αποτέλεσμα οι διαθέσεις κι οι ανάγκες τους να λαμβάνονται -έστω και εν μέρει- υπόψη κατά το σχεδιασμό της κρατικής πολιτικής. Με το πέρασμα του χρόνου η παρέμβαση αυτή υποχώρησε βέβαια αισθητά, προς όφελος μιας «συναινετικής» και «τεχνοκρατικής» διαχείρισης που τα παπαγαλάκια της εξουσίας χαιρέτισαν σαν «Δεύτερη Μεταπολίτευση». Ηταν ακριβώς αυτή η «τομή» του 1996 που, με τη σταδιακή μετατροπή των κυβερνήσεων Σημίτη και Καραμανλή σε ιδιότυπες «Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα», προσέφερε τη βάση για όσα σήμερα παρελαύνουν ενώπιον των εξεταστικών επιτροπών - όπως και για όσα, για προφανείς λόγους, δεν πρόκειται να μάθουμε ποτέ...

Τετάρτη 9 Ιουνίου 2010

Αγγλικό χαστούκι στο Ισραήλ

Έντυπη Έκδοση 

Αγγλικό χαστούκι στο Ισραήλ

Η ιστορία πέρασε στα ψιλά, στα πολύ ψιλά. Πριν από δύο μήνες ακριβώς, η βρετανική Αρχή Ελέγχου των Διαφημίσεων (ASA) απαγόρευσε μια καμπάνια του ισραηλινού οργανισμού τουρισμού (IGTO).
Δύο από τις διαφημίσεις του ισραηλινού οργανισμού τουρισμού, τις οποίες απαγόρευσε η βρετανική ASA επειδή παρουσίαζαν περιοχές τις οποίες διεκδικούν και οι Παλαιστίνιοι σαν αμιγώς ισραηλινές.Δύο από τις διαφημίσεις του ισραηλινού οργανισμού τουρισμού, τις οποίες απαγόρευσε η βρετανική ASA επειδή παρουσίαζαν περιοχές τις οποίες διεκδικούν και οι Παλαιστίνιοι σαν αμιγώς ισραηλινές.
Ο λόγος; Κάτω απ' το σλόγκαν «Σε έξι ώρες μέσα, μπορείτε να διατρέξετε το Ισραήλ απ' άκρου εις άκρον», εμφανίζονταν μια σειρά από φωτογραφίες. Και στις φωτογραφίες αυτές περιλαμβανόταν ένα ενσταντανέ της Ιερουσαλήμ. Των περιοχών εκείνων της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, που ανήκουν στα κατεχόμενα εδάφη της Δυτικής Οχθης.

Το σκεπτικό της ASA ήταν απλό: «Το στάτους των κατεχομένων περιοχών στη Δυτική Οχθη είναι αντικείμενο διεθνούς διαμάχης. Από την πλευρά μας, θεωρήσαμε ότι η συγκεκριμένη διαφήμιση υπαινισσόταν πως το εικονιζόμενο τμήμα της Ανατολικής Ιερουσαλήμ είναι τμήμα του ισραηλινού κράτους. Επομένως, επρόκειτο για παραπλανητική καμπάνια.»
Το χαβά του το Ισραήλ
Η απάντηση του IGTO; Ορίστε: «Η καμπάνια προσέφερε απλές και ακριβείς πληροφορίες στον πιθανό τουρίστα εξ Ηνωμένου Βασιλείου, που θα ήθελε να γνωρίζει τι να περιμένει απ' το Ισραήλ. Το νομικό στάτους της Ανατολικής Ιερουσαλήμ δεν έχει σχέση με το θέμα, εκτός κι αν προσπαθούσε κανείς να ερμηνεύσει το ευθύ μήνυμα της διαφήμισης με τρόπο ξένο προς όσα πιθανώς θα κατανοούσαν οι καταναλωτές από την καμπάνια.»
Σημειωτέον ότι το 2009 η ASA είχε απαγορεύσει μία ακόμη διαφήμιση του IGTO, όπου εμφανιζόταν χάρτης του Ισραήλ με ενσωματωμένες τη Δυτική Οχθη, τη Λωρίδα της Γάζας και τα Υψίπεδα του Γκολάν!
Από εκεί και πέρα, αξίζει κανείς να επισημάνει (βλέπε και «Κ.Ε.» στις 14 Μαρτίου) ότι τρέχει σε όλα τα διεθνή media η φετινή τουριστική καμπάνια του Ισραήλ, με συνθήματα όπως: «Οποια κι αν είναι η ιδέα σας περί διακοπών, θα αλλάξει πολλές φορές μέσα στη μέρα», «Καλώς ήλθατε στο Ισραήλ, μια χώρα όπου δεν υπάρχει χειμώνας. Ακόμη και τον χειμώνα!» «Ελάτε στο Ισραήλ, είναι πάντα η στιγμή να ανακαλύψετε τα θαύματά του» και «Οι διακοπές της ψυχής και του σώματος». Κεντρικό σλόγκαν; «Μια χώρα, ένας άλλος κόσμος». Εξυπνο, δεν λέω. Αρκεί να μη ταξιδέψεις όντως στον άλλο κόσμο, όπως μερικοί επιβάτες της νηοπομπής για τη Γάζα...

«Οι πολιτικοί μέχρι σήμερα δεν σκέφτονταν το δημόσιο συμφέρον» Κ. ΓΑΒΡΑΣ

Έντυπη Έκδοση 

ΚΩΣΤΑΣ ΓΑΒΡΑΣ

«Οι πολιτικοί μέχρι σήμερα δεν σκέφτονταν το δημόσιο συμφέρον»

Η τηλεφωνική μας συνομιλία με τον Κώστα Γαβρά έγινε από τα γραφεία της εταιρείας παραγωγής στο Παρίσι, όπου ο διεθνής σκηνοθέτης περνάει τις περισσότερες ώρες της ημέρας, γράφοντας το σενάριο της νέας του ταινίας.
* Με το πάθος του ανθρώπου που εκτός από την τέχνη που υπηρετεί παρακολουθεί όλες τις εξελίξεις και δεν διστάζει να πάρει θέση, μιλάει για την εξουσία που ασκούν οι τράπεζες, για τη «σιωπή των διανοουμένων» και για την ανάγκη να πληρώσουν οι πλούσιοι και η Εκκλησία», αφού «ο χριστιανισμός είναι κατά του πλουτισμού».

* Παρά την ένταση της κρίσης, δηλώνει αισιόδοξος και λέει ότι ο Γ. Παπανδρέου έχει τεράστια ευθύνη να αλλάξει το σύστημα της διαφθοράς.
* Στην ταινία σας «Το τσεκούρι» ο 50χρονος Μπρούνο, στέλεχος σε βιομηχανία χαρτιού, απολύεται μετά από 15 χρόνια δουλειάς, χάνει τα «λογικά» του και αρχίζει να βγάζει από τη μέση τους ανταγωνιστές του για μια θέση εργασίας. Πόσο προφητικό ήταν αυτό για τις καταστάσεις απελπισίας και «ανθρωποφαγίας» που προκαλεί σήμερα η ανεργία σε όλη την Ευρώπη;
- Η μεσαία τάξη είναι αυτή που υποφέρει περισσότερο σε σχέση με τη ζωή που είχε πριν. Η κατάσταση αυτή της κρίσης και της ανεργίας θα συνεχιστεί για όσον καιρό δεν θα υπάρχει έλεγχος επί της οικονομίας. Για όσον καιρό δηλαδή οι τράπεζες και τα οικονομικά κέντρα δεν θα είναι υπό σοβαρό πολιτικό έλεγχο, οι πλούσιοι θα γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.
* Ολοι αναγνωρίζουν την ανάγκη για «έλεγχο των αγορών», αλλά το παγκόσμιο σύστημα φαίνεται να ζητάει λύση από εκείνους ακριβώς που προκάλεσαν τη σημερινή κρίση.
- Νομίζω ότι οι δηλώσεις που έκαναν οι πολιτικοί αρχηγοί όλου του κόσμου όταν άρχισε η κρίση, με επικεφαλής τον Ομπάμα, αλλά και τον Σαρκοζί και τη Μέρκελ, αποδείχθηκαν μόνο ωραία λόγια. Γράφτηκαν και μερικά ωραία βιβλία, αλλά από τότε σχεδόν τίποτα δεν έχει γίνει. Κανένας έλεγχος δεν επιβλήθηκε. Και αυτό γιατί η δύναμη των τραπεζών είναι τεράστια. Τόσο μεγάλη, που υπερβαίνει ακόμη και τους εκλεγμένους αντιπροσώπους του λαού. Υπήρχε ένα καταπληκτικό βιβλίο που βγήκε πριν από έξι χρόνια, με τίτλο «Ο ολοκληρωτικός καπιταλισμός», γραμμένο από τον πρόεδρο της τράπεζας «Κρεντί Λιονέ». Σ' αυτό γράφει ότι η δημοκρατία σήμερα εξαρτάται απολύτως από τις 500 μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου, οι οποίες με τη σειρά τους εξαρτώνται από τους μετόχους. Αυτοί διοικούν τελικά τον κόσμο. Οσο για τις θεωρίες περί μικρομετόχων, είναι κατά τη γνώμη μου ένα αστείο. Δεν μπορούν να ασκήσουν καμία πίεση και απλώς υφίστανται τα αποτελέσματα. Εκείνοι που αποφασίζουν για τις εταιρείες είναι οι μεγαλομέτοχοι.
* Συμφωνείτε με την άποψη ότι σήμερα ζούμε την κατάρρευση όχι μόνο ενός οικονομικού μοντέλου αλλά και ενός τρόπου ζωής, με βασικά χαρακτηριστικά τον καταναλωτισμό, την επιδειξιομανία και τον αμοραλισμό;
- Τα δέκα-δεκαπέντε τελευταία χρόνια μπήκαμε σε μια φάση, πιθανώς και εξαιτίας του ρόλου της τηλεόρασης, που ο καταναλωτισμός έχει εξαπλωθεί πάρα πολύ και ο ατομικισμός έκανε το χρήμα θεό. Δημιουργήθηκε η ιδέα ότι μπορούμε να τα έχουμε όλα: δύο αυτοκίνητα, μια πισίνα κ.λπ. Αυτή η εικόνα είναι τελείως ψεύτικη, φυσικά, γιατί δεν γίνεται εκατομμύρια άνθρωποι να έχουν αυτά τα πράγματα. Ετσι μπήκαμε σε μια φάση που μας οδήγησε εδώ που είμαστε τώρα. Από τη στιγμή όμως που επικρατεί ο ατομικισμός, όλη η ηθική χάνεται. Οταν ο καθένας θεωρεί ότι είναι μόνος του στον κόσμο, η κοινωνία γίνεται ζούγκλα.
* Στην Ελλάδα αρκετοί μιλούν και πάλι για τέλος της μεταπολίτευσης και για ηθική χρεοκοπία του πολιτικού συστήματος που αδυνατεί να προστατεύσει το δημόσιο συμφέρον.
- Είναι σίγουρο ότι οι πολιτικοί μέχρι σήμερα, και ελπίζω ότι ο Γ. Παπανδρέου έχει μια διαφορετική άποψη, δεν σκέφτονταν το δημόσιο συμφέρον. Και, εάν δεν το κάνουν αυτό οι πολιτικοί, τότε ακολουθεί και ο λαός. Η διαφθορά στην Ελλάδα είναι πολύ μεγάλη. Το λέω σαν ανέκδοτο, αλλά έμεινα κατάπληκτος από αυτή την υφυπουργό που ο άνδρας της χρωστούσε τόσα πολλά λεφτά και εκείνη αποφάσισε να μπει στην κυβέρνηση. Τι της πέρασε άραγε από το μυαλό; Πως είναι δυνατόν να χρωστάει τόσα χρήματα στο κράτος και να δεχτεί να γίνει υπουργός; Αυτό είναι το ανήθικο μέρος της πολιτικής.
* Μπορεί να αλλάξει ο τύπος του πολιτικού που διαμορφώθηκε επί δεκαετίες από το συγκεκριμένο κομματικό σύστημα και οδήγησε στην αποξένωση από τους πολίτες;
- Αυτό το πρόβλημα άρχισε από πολύ παλιά και δυστυχώς από έναν μεγάλο άνδρα, τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, αμέσως μετά τους συνταγματάρχες. Αντί να πάρει καινούριους ανθρώπους, πήρε όλους τους παλιούς και φθαρμένους. Το ίδιο σύστημα συνεχίστηκε και με τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ετσι νομίζω ότι σήμερα ο Γιώργος Παπανδρέου έχει μια τρομερή ευθύνη να αλλάξει τελείως το σύστημα. Εκτός φυσικά από το ότι είναι υποχρεωμένος να πληρώσει τα λεφτά που χρωστάμε. Είναι ζήτημα ηθικό στο τέλος. Αυτό ισχύει όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για άλλες χρεωμένες χώρες.
* Πολλοί διαπιστώνουν μια «εκκωφαντική σιωπή» των διανοουμένων για όσα συγκλονιστικά συμβαίνουν σήμερα σε επίπεδο κοινωνίας και οικονομίας. Μπορούν οι πνευματικοί άνθρωποι να αρθρώσουν έναν λόγο απέναντι σε όσους διαχειρίζονται την κρίση;
- Εγώ δεν μπορώ να διατυπώσω ένα δόγμα πάνω στη θέση των διανοουμένων. Ο καθένας έχει την ευκαιρία να πει ή να μην πει κάτι. Ομως ίσως να μην έχουν να πουν τίποτα. Ισως, επειδή το πρόβλημα είναι τόσο τεράστιο, να μην τολμούν να το αγγίξουν. Και εμείς οι Ελληνες στο εξωτερικό κάθε μέρα ακούμε πολύ ταπεινωτικά πράγματα για την Ελλάδα. Μας κοιτάζουν σαν να είμαστε όλοι μας υπεύθυνοι, όλος ο ελληνικός λαός. Χωρίς να έχουν οι δημοσιογράφοι την ευγένεια και την εξυπνάδα να πούνε ότι μερικοί από τους Ελληνες έκαναν ό,τι έκαναν και ότι το μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού δεν φταίει σε τίποτα. Εφαρμόζουν τη θεωρία της συλλογικής ευθύνης.
* Ο Μίκης Θεοδωράκης πρότεινε να αντιμετωπιστεί το δημόσιο χρέος με εκποίηση μέρους της κρατικής και εκκλησιαστικής περιουσίας, ειδικούς φόρους στους έχοντες και τη διεκδίκηση διαγραφής μέρους του χρέους σε συνεργασία με τις ελλειμματικές χώρες του ευρωπαϊκού Νότου.
- Ο Μίκης έχει απόλυτο δίκιο. Αρχίζοντας μάλιστα από εκείνους που είναι οι πιο πλούσιοι. Απ' ό,τι ξέρω, η πιο πλούσια είναι η Εκκλησία. Πρέπει να πληρώσει και αυτή το ποσοστό που της αναλογεί, γιατί η Ελλάδα υποφέρει και η Εκκλησία είναι μέρος της. Είναι απαράδεκτο η Εκκλησία να είναι πλούσια. Ο χριστιανισμός είναι κατά του πλουτισμού, απ' ό,τι έχω καταλάβει.
* Πόσο πιθανό θεωρείτε το ενδεχόμενο η παράταση της κρίσης να οδηγήσει σε ένα ξέσπασμα τυφλής βίας ή ανεξέλεγκτων καταστάσεων όπως τον Δεκέμβριο του 2008;
- Δεν θα με εξέπληττε καθόλου. Οταν υπάρχουν τόσες χιλιάδες νέοι που υποφέρουν χωρίς δουλειά, με ημερομίσθια γελοία, και την ίδια ώρα βλέπουν ανθρώπους που έχουν εκατομμύρια και απ' ό,τι μου έχουν πει τα έχουν κλέψει, τι θα γίνει; Μαθαίνω για γιατρούς, εφοριακούς κ.λπ. Αυτοί οι νέοι τι θέλετε να κάνουν; Βλέπουν ότι δεν έχουν κανένα μέλλον και δεν με εκπλήσσει καθόλου που αντιδρούν άγρια. Φυσικά δεν το δικαιολογώ, αλλά κατά κάποιον τρόπο δεν βλέπω πώς μπορούν να μην το κάνουν.
* Είστε αισιόδοξος ότι από τη σημερινή κρίση μπορεί να προκύψει κάτι νέο για την Ελλάδα και την Ευρώπη;
- Εγώ ελπίζω για δύο λόγους. Πρώτον, η μητέρα μου όταν είχαμε προβλήματα στην οικογένεια έλεγε «θα περάσει και αυτός ο καημός». Κάθε φορά έχουμε τόσους καημούς στην Ελλάδα, θα περάσει και αυτός. Δεύτερον, η επιτυχία των Ολυμπιακών Αγώνων ήταν μια θετική πράξη των Ελλήνων. Τότε όλοι έλεγαν ότι δεν θα τα καταφέρουμε ποτέ. Στο τέλος, όμως, τους διοργανώσαμε καταπληκτικά. Γι' αυτό έχω μεγάλη ελπίδα.
* Και από την πλευρά της πολιτείας;
- Η ελπίδα πρέπει να δοθεί και από την κυβέρνηση. Να επιβραβευθούν εκείνοι που είναι τίμιοι Ελληνες, που δουλεύουν και δεν είναι διεφθαρμένοι. Παράλληλα, μου φαίνεται απαραίτητη η τιμωρία, δύο και τρεις φορές περισσότερο από τους άλλους, εκείνων των πολιτικών που έχουν κάνει παράνομες πράξεις. Γιατί δεν έχουν κλέψει μόνο το κράτος αλλά και την εμπιστοσύνη που τους έδειξε ο λαός. Και αυτό είναι απαραίτητο για να νιώσουν οι άνθρωποι ότι κάτι καινούριο γίνεται στον κόσμο και στην Ελλάδα ειδικά.
* Πώς είδατε το ισραηλινό «ρεσάλτο» στα πλοία που μετέφεραν ανθρωπιστικό υλικό στη Λωρίδα της Γάζας;
- Οσον καιρό η Αμερική δεν παίρνει πιο σοβαρή θέση απέναντι στην πολιτική του Ισραήλ, αυτό θα συνεχίσει να κινείται ασύδοτα. Και αυτό δημιουργεί άλλα τεράστια προβλήματα. Ξεχνάμε ότι ο αραβικός κόσμος δεν μπορεί να τα δέχεται όλα αυτά εύκολα.

Δευτέρα 7 Ιουνίου 2010

8 νεκροί Τούρκοι ακτιβιστές και 1 Τουρκοαμερικανός από την επίθεση 15 Ισραηλινών κομάντος στο τουρκικό πλοίο «Μαβί Μαρμαρά», που προσπάθησε να σπάσει τον ναυτικό αποκλεισμό της Γάζας τις πρωινές ώρες της 31ης Μαΐου 2010

Έντυπη Έκδοση 

Οι άνθρωποι, χειρότεροι από τους αριθμούς...

6 πλοία με 682 ακτιβιστές από 42 χώρες αποτελούσαν τον «Στολίσκο της Ελευθερίας» που μετέφερε 10.000 τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας αξίας 20 εκατομμυρίων δολαρίων, στους αποκλεισμένους κατοίκους της Γάζας.
Ανάμεσά τους 2 ελληνικά πλοία και 37 Ελληνες ακτιβιστές.
8 νεκροί Τούρκοι ακτιβιστές και 1 Τουρκοαμερικανός από την επίθεση 15 Ισραηλινών κομάντος στο τουρκικό πλοίο «Μαβί Μαρμαρά», που προσπάθησε να σπάσει τον ναυτικό αποκλεισμό της Γάζας τις πρωινές ώρες της 31ης Μαΐου 2010. Το πλοίο είχε μισθώσει η Μη Κυβερνητική Ισλαμική Οργάνωση «Ιδρυμα Ανθρωπιστικής Βοήθειας», που εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη και βρίσκεται στο στόχαστρο των ισραηλινών αρχών, λόγω των υποτιθέμενων δεσμών της με την Αλ Κάιντα.
ΣΕ 60 ανέρχονται οι τραυματίες από την πλευρά των ακτιβιστών και 10 από την πλευρά των Ισραηλινών.
Από 1 έως 89 ετών οι επιβαίνοντες στο πλοίο «Μαβί Μαρμαρά».
20 βίντεο έδωσε στη δημοσιότητα ο ισραηλινός στρατός, προκειμένου να αποδείξει ότι οι άνδρες δέχτηκαν επίθεση από τους ακτιβιστές, προτού ανοίξουν πυρ.
70 προσωπικότητες, ανάμεσά τους ο αγγλικανός αρχιεπίσκοπος Ντέσμοντ Τούτου και ο Αμερικανός διανοούμενος Νόαμ Τσόμσκι, στηρίζουν τις προσπάθειες του «Κινήματος για την ελεύθερη Γάζα», που συντόνιζε την ανθρωπιστική αποστολή. Πρόκειται για μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση που συνενώνει χριστιανούς, μουσουλμάνους και εβραίους, με στόχο να σπάσει τον ναυτικό αποκλεισμό στη Γάζα. Είναι η έκτη αποστολή που διοργανώνει γι' αυτό τον σκοπό και η τέταρτη συνεχόμενη που εμποδίζεται από τους Ισραηλινούς να φτάσει στον προορισμό της.
ΤΟ 70% των 1.500.000 κατοίκων της Λωρίδας της Γάζας ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ η ανεργία φθάνει το 50%. Το Ισραήλ επιτρέπει μόνο τη διέλευση περιορισμένης ανθρωπιστικής βοήθειας, που δεν ξεπερνά το ένα τέταρτο τής προ του αποκλεισμού, τον Ιούνιο του 2007.
10.000 με 20.000 οι ακυρώσεις στις αφίξεις Ισραηλινών τουριστών στην Τουρκία, μετά την επιδρομή των κομάντος στα πλοία που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα, σύμφωνα με τον υπουργό Τουρισμού Ερτογρούλ Γκιουνάι. Σε πάνω από 70.000 τις ανεβάζει ο πρόεδρος των Τουρκικών Ταξιδιωτικών Πρακτορείων, Μπασαράν Ουλουσόι.
Ωφελημένες, Ρόδος και Κύπρος, σύμφωνα με τον τουρκικό Τύπο.

Για κακή του τύχη, η θυελλώδης Λιάνα Κανέλλη, στο διπλανό παράθυρο, ακούγοντας να γίνεται λόγος για «ψίχουλα», θυμήθηκε, με το δίκιο της, την πτώση από σεισμό του κτηρίου της εταιρείας Faran, συμφερόντων Κάτσικα, και ρώτησε τον προσκεκλημένο, εάν είχαν δοθεί αποζημιώσεις στις οικογένειες των θυμάτων (οκτώ νεκροί) και τι ύψους ήταν αυτές.

Έντυπη Έκδοση 

Ψίχουλα

Οπως φάνηκε με τη μεσολάβηση του επιχειρηματία Μάριου Κάτσικα, στο δελτίο του Alter (2/6), η πολυσυζητημένη διάκριση ανάμεσα στο ήθος και στους δημόσιους κανόνες ενός παιχνιδιού, που αφήνει εν μέρει το ήθος απ' έξω, έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.
Αυτός εξήγησε ότι το επίμαχο ποσό των 200.000 ευρώ όχι μόνον δεν ήταν ύποπτο αλλά μπορούσε, για τα δικά του μέτρα, να θεωρηθεί «απειροελάχιστο» («ψίχουλα»), επομένως στερούμενο ενδιαφέροντος.
ΜΕ ΩΡΑΙΑ, κάπως ουδέτερη κατανομή χαρακτηριστικών, σοβαρός όσο και η φίρμα που είχε ράψει το κοστούμι του και με μελετημένη οικονομία κινήσεων που τονιζόταν απ' τα μικρά, ερευνητικά του μάτια και τα δύο συσπειρωμένα Λάμδα των φρυδιών του, ο Μ. Κάτσικας παρουσιάστηκε σαν το είδος του ανθρώπου που θα ήθελες να εγγυηθεί υπέρ σου στην υποεπιτροπή του Κογκρέσου για Θέματα Ασφαλείας. Τελικά, περιορίστηκε στο μίνιμουμ των εξηγήσεων που όφειλε να παραχωρήσει, ενώ έδειχνε να αντλεί το τηλεοπτικό του κύρος από 'κείνη την αύρα που συνοδεύει την αλάνθαστη αλλά προσοδοφόρο τακτοποίηση αμέτρητων ισολογισμών ανωνύμων εταιρειών.
ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ, απέπνεε δε αυτό το πολυκαιρισμένο λούστρο των ατόμων που αντιλαμβάνονται το γκολφ σαν το τελευταίο στάδιο του καπιταλιστικού ανταγωνισμού και, συνεπώς, γνωρίζουν, από πείρα, ότι οι φτωχοί είναι οι σπόνσορες των πλουσίων. Για κακή του τύχη, η θυελλώδης Λιάνα Κανέλλη, στο διπλανό παράθυρο, ακούγοντας να γίνεται λόγος για «ψίχουλα», θυμήθηκε, με το δίκιο της, την πτώση από σεισμό του κτηρίου της εταιρείας Faran, συμφερόντων Κάτσικα, και ρώτησε τον προσκεκλημένο, εάν είχαν δοθεί αποζημιώσεις στις οικογένειες των θυμάτων (οκτώ νεκροί) και τι ύψους ήταν αυτές.
ΕΔΩ, ο Μ. Κάτσικας βρέθηκε απροετοίμαστος αλλά, και πάλι, δεν έχασε την ψυχραιμία του -για την ακρίβεια, έμοιαζε να μην διαθέτει καθόλου ψυχραιμία, οπότε δεν ήταν δυνατόν και να τη χάσει. Μάλλον έδινε την εντύπωση ενός όντος που έπεφτε, από Νοέμβριο μέχρι αρχές Απριλίου, σε χειμερία νάρκη. «Δεν μπορώ να σας πω αυτή τη στιγμή», απάντησε μειλίχια ο επιχειρηματίας και η Λιάνα, μπροστά σ' ένα τέτοιο κρούσμα αναισθησίας, εξαφανίστηκε απ' το παράθυρο, όπως ένα τζίνι. Ηταν διπλά θυμωμένη, αφ' ενός με τον Κάτσικα, αφ'ετέρου με τον εαυτό της που δεν κατόρθωσε να πετύχει κάτι ουσιωδέστερο απ' το να επιτρέψει στο ταμπεραμέντο της να θριαμβεύσει. Οσο για τον αντίπαλό, αυτός ίσως κατάλαβε ότι είναι κυρίως στη δημοκρατία που υπάρχουν αδιέξοδα.

Το σκάνδαλο των σκανδάλων

Έντυπη Έκδοση 

ΕΠΩΝΥΜΩΣ

Το σκάνδαλο των σκανδάλων

«Οι αδέκαστοι, αφού πρώτα «τσακώθηκαν» στο υπουργικό συμβούλιο, αμέσως μετά ομονόησαν, το αποφάσισαν και από χτες αποτελεί κυβερνητική απόφαση: Ξεπουλάνε: τις τράπεζες, τα αεροδρόμια, τα λιμάνια, τους σιδηροδρόμους, το νερό σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, τη ΔΕΗ, το φυσικό αέριο, τα καζίνο, τους αυτοκινητόδρομους, τα ταχυδρομεία, τα Ολυμπιακά ακίνητα, τα ακίνητα του δημοσίου, το Ελληνικό, το Τατόι, τα «Ξενία», τα τουριστικά ακίνητα, από μουσεία μέχρι αρχαιολογικούς χώρους, τα βουνά, τις παραλίες, τις λίμνες, τη Γη, τον Ηλιο και τη θάλασσα, τα πάντα!
Ρωτάμε: Τι από όλα αυτά είναι διαφορετικό από την πολιτική του ξεπουλήματος και των ιδιωτικοποιήσεων που ακολουθείται εδώ και 30 χρόνια στην Ελλάδα και που οδήγησε τη χώρα σε κρατικά χρέη, σε δημόσια ελλείμματα και σε παραγωγική αποσάθρωση; Τι από όλα αυτά είναι διαφορετικό από την πολιτική της "εκποίησης των ασημικών", η οποία πλέον μετεξελίσσεται σε πολιτική εκποίησης ακόμα και των Καρυάτιδων!
Ρωτάμε:
Αν όλο αυτό το ξεπούλημα δεν εμποδιστεί και δεν ακυρωθεί από τον μόνο που μπορεί να το σταματήσει και να το αποτρέψει -το λαό, αν όλη αυτή η λεηλασία συντελεστεί, χρειάζεται να συντελεστεί με λαδώματα και με "μαύρα" για να καταγραφεί στην ιστορία της Ελλάδας ως το μεγαλύτερο σκάνδαλο που γνώρισε ποτέ ο τόπος;
Ρωτάμε: Αυτό το εκκολαπτόμενο ΣΚΑΝΔΑΛΟ των ΣΚΑΝΔΑΛΩΝ, ακόμα κι αν διεκπεραιωθεί χωρίς μίζες, "νόμιμα", "ηθικά" και καπιταλιστικά, αλήθεια, πού αλλού θα έχει διαπραχθεί παρά μόνο σε χώρες που τελούν υπό κατοχή, όπως, για παράδειγμα, συνέβη με τη διαρπαγή του δημόσιου πλούτου του Ιράκ από τους Αμερικανούς, μόνο που εδώ είναι η ίδια η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, που εξελίσσεται σε μια άνευ προηγουμένου εσωτερική δύναμη κατοχής, για λογαριασμό της εγχώριας και της διεθνούς πλουτοκρατίας!».

Το έγκλημα και οι συνένοχοι

Έντυπη Έκδοση 

Το έγκλημα και οι συνένοχοι

Χρειάστηκε να βαφτεί η θάλασσα της Ανατολικής Μεσογείου με το αίμα των ακτιβιστών του «Στόλου της Ελευθερίας» για να στρέψει νωχελικά η διεθνής κοινή γνώμη το βλέμμα της στο δράμα της Γάζας και την ανοιχτή πληγή της Παλαιστίνης.
Ξαφνιάζοντας ακόμα και τους πιο φανατικούς του πολέμιους, το Ισραήλ προχώρησε σε μια σχεδιασμένη επίδειξη δολοφονικής σκληρότητας και περιφρόνησης της διεθνούς νομιμότητας.
Εξίσου προκλητικές ήταν και οι δικαιολογίες της ισραηλινής κυβέρνησης. Η επίκληση της αντίστασης των πληρωμάτων στους πάνοπλους κομάντος που προχώρησαν σε μια πράξη ωμής πειρατείας δεν μπορεί να πείσει κανέναν. Εξάλλου η κακομεταχείριση, οι ξυλοδαρμοί και η απομόνωση των συλληφθέντων ακτιβιστών επιβεβαιώνουν το γεγονός ότι το έγκλημα ήταν απολύτως προμελετημένο. Σκοπός της ενέργειας αυτής του Ισραήλ ήταν να σταλεί για ακόμα μια φορά το μήνυμα ότι αδιαφορεί για τους κανόνες του διεθνούς δικαίου και ότι αντιτάσσει σε κάθε ειρηνική δράση την ισχύ της τεράστιας πολεμικής του μηχανής.
Αλλά το Ισραήλ είναι αυτό ακριβώς: ένα «κράτος ταραξίας», σύμφωνα με τον χαρακτηρισμό που δίνουν οι ΗΠΑ (rogue state) σε όσες χώρες κατά καιρούς έρχονται σε αντίθεση με τους σχεδιασμούς τους (Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη, Ιράν, Β. Κορέα). Ποτέ δεν έκρυψε την απόφασή του να υπαγάγει τα πάντα στο δόγμα της «εθνικής ασφάλειας», το οποίο ξεπερνά και ΟΗΕ και διεθνείς συμβάσεις και ειρηνιστικές διαπραγματεύσεις. Σύμφωνα μ' αυτό το δόγμα, όλα λύνονται στο πεδίο της πολεμικής αναμέτρησης, χωρίς βέβαια να τηρείται ούτε το δίκαιο του πολέμου.
Εξάλλου ακόμα και στους διεθνείς οργανισμούς η παρουσία του Ισραήλ έχει αυτά τα χαρακτηριστικά. Υποστηρίζει κάθε ανάλογη στρατοκρατική ενέργεια της υπερδύναμης, με αντάλλαγμα τη δική της υποστήριξη ή ανοχή. Από το 1992, κάθε χρόνο, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθετεί ένα πανομοιότυπο ψήφισμα που ζητά να παύσει το εμπάργκο εναντίον της Κούβας. Μόνο δυο χώρες μειοψηφούν: οι ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Το ερώτημα είναι τι κάνει η οργανωμένη διεθνής κοινότητα για να προστατεύσει ό,τι έχει απομείνει από το κύρος της. Τι κάνει η Ευρωπαϊκή Ενωση; Και τι κάνει η ελληνική κυβέρνηση; Γιατί πίσω από τα μεγάλα λόγια και τους κούφιους αριθμούς τηλεφωνικών κλήσεων, η ελληνική κυβέρνηση εγκατέλειψε στην τύχη τους όσους Ελληνες πολίτες μετείχαν στην ανθρωπιστική αποστολή, ενώ επιστράτευσε και προκλητική βία εναντίον των διαδηλωτών της Αθήνας τη μέρα που έγινε γνωστό το έγκλημα.
Οσο για την περίφημη πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική της χώρας, βρισκόμαστε πολύ μακριά από την εποχή που η Ελλάδα επιχειρούσε να έχει έναν -έστω και δευτερεύοντα- ρόλο στην ειρήνευση της περιοχής. Στην τελευταία Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ τον περασμένο Νοέμβριο, η χώρα μας απείχε από την ψηφοφορία για τη διεξαγωγή μιας έρευνας με θέμα τα εγκλήματα πολέμου στη Γάζα! Την πρόταση (που πέρασε με 114 υπέρ, 18 κατά και 44 αποχές) καταψήφισαν φυσικά οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, ενώ υπήρξαν μικρές ευρωπαϊκές χώρες που «τόλμησαν» να την υποστηρίξουν (Κύπρος, Ιρλανδία, Πορτογαλία). Δυστυχώς όχι η Ελλάδα.

Εγκλημα και τραγωδία

Έντυπη Έκδοση 

Εγκλημα και τραγωδία

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ κατακραυγή και καταδίκη της εγκληματικής επίθεσης των ισραηλινών δυνάμεων κατά των πλοίων, που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στη Λωρίδα της Γάζας, δεν πρόκειται να πτοήσει την κυβέρνηση του Ισραήλ, η οποία την ενέκρινε, την ευλόγησε και τη δικαιολόγησε με τη λογική του ισχυρού, που εφαρμόζει τον δικό του νόμο.
ΔΙΕΠΡΑΧΘΗ με την επίθεση ένα εν ψυχρώ έγκλημα με θύματα αμάχους. «Συνιστά εγκληματική πράξη η αφαίρεση της ζωής αμάχων», όπως δήλωσε ο Κύπριος πρόεδρος Δημ. Χριστόφιας. Και ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών καταδίκασε «με τον πιο απόλυτο τρόπο τη δολοφονία πολιτών». Κατά τον Γάλλο υπουργό Εξωτερικών Μπερνάρ Κουσνέρ, όπως και για την ελληνική κυβέρνηση, δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία «γι' αυτή την έκταση της βίας».
ΑΥΤΕΣ οι σκληρές δηλώσεις και η έκτακτη σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ δεν πτοούν το Ισραήλ, που καλύπτεται με την άκρως χλιαρή δήλωση του εκπροσώπου του Λευκού Οίκου, ο οποίος είπε ότι: «Οι ΗΠΑ λυπούνται βαθύτατα για την απώλεια ανθρώπινων ζωών και τους τραυματισμούς που προκλήθηκαν και εργάζονται αυτήν τη στιγμή για την κατανόηση των συνθηκών που περιβάλλουν αυτή την τραγωδία».
ΟΥΤΕ ΜΙΑ λέξη για τους υπεύθυνους της τραγωδίας, ούτε και καταδίκασε τη φονική επιδρομή εναντίον πλοίων στα διεθνή ύδατα ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Ουίλιαμ Μπάρτον.
ΠΟΙΟΣ ΑΦΕΛΗΣ μπορεί να πιστέψει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, που παρακολουθούν τα πάντα στον πλανήτη, δεν γνωρίζουν τις πραγματικές συνθήκες της πολύνεκρης αναίτιας τραγωδίας, η οποία προκαλεί παγκόσμια οργή, διότι δεν δικαιολογείται με τίποτε απολύτως;
Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ του Λευκού Οίκου με τη χλιαρή, αναιμική δήλωση είναι συνεπής με τη δημόσια αναγνώριση από τις ΗΠΑ του δικαιώματος αυτοάμυνας του Ισραήλ.
ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙΤΑΙ, όμως, ως ενέργεια αυτοάμυνας μια επίθεση κατά αμάχων σε πλοία που έπλεαν στα διεθνή ύδατα; Μόνο αν η «αυτοάμυνα» είναι ο οργουελιανός όρος για την απρόκλητη επίθεση.
ΠΕΡΑΝ ΑΥΤΟΥ, όμως, πώς δικαιολογείται και το διαρκές έγκλημα αποκλεισμού των Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας; «Τέτοιες τραγωδίες θα είχαν αποφευχθεί αν το Ισραήλ έπαιρνε υπόψη του τις επαναλαμβανόμενες εκκλήσεις από τη διεθνή κοινότητα να σταματήσει τον αντιπαραγωγικό και απαράδεκτο αποκλεισμό της Γάζας», δήλωσαν ο ειδικός συντονιστής για την Ειρηνευτική Διαδικασία στη Μέση Ανατολή Ρόμπερτ Σέρι και ο γενικός επίτροπος του ΟΗΕ για την ανθρωπιστική βοήθεια, Φιλίπο Γκράντι.
ΠΑΝΩ ΑΠΟ 60 χρόνια μετράει η τραγωδία της Μέσης Ανατολής. Πόσο αίμα αθώων πρέπει να χυθεί ακόμη και από τις δύο πλευρές των αντιμαχομένων, για να κινηθεί αποφασιστικά η διεθνής κοινότητα και να θέσει τέρμα στην αιματοχυσία; Και πόσες ακόμη δεκαετίες πρέπει να περάσουν, πόσο αίμα να χυθεί για να κατανοήσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες τις αυτονόητες συνθήκες των, εκάστοτε, τραγωδιών;

Αντιμέτωποι με όλες τις υπηρεσίες της ΕΛ.ΑΣ. βρέθηκαν χθες το απόγευμα όσοι συμμετείχαν στη συγκέντρωση συμπαράστασης στον Σίμο Σεϊσίδη, καθώς ο «Ευαγγελισμός» έμοιαζε περισσότερο με αστυνομική... υπηρεσία παρά με νοσοκομείο.

Έντυπη Έκδοση 

«Ευαγγελισμός»: ΕΛ.ΑΣ. μέσα κι έξω

Αντιμέτωποι με όλες τις υπηρεσίες της ΕΛ.ΑΣ. βρέθηκαν χθες το απόγευμα όσοι συμμετείχαν στη συγκέντρωση συμπαράστασης στον Σίμο Σεϊσίδη, καθώς ο «Ευαγγελισμός» έμοιαζε περισσότερο με αστυνομική... υπηρεσία παρά με νοσοκομείο.
Οι συγκεντρωμένοι, που φώναξαν συνθήματα αλληλεγγύης, περικυκλώθηκαν από διμοιρίες των ΜΑΤ πριν καν προσεγγίσουν την πύλη του νοσοκομείου, ενώ το αίτημά τους να συναντηθούν με τον διευθυντή του νοσοκομείου ή κάποιον εκπρόσωπο δεν ικανοποιήθηκε.
Σύμφωνα με καταγγελίες στην «Ε», πριν και κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης αλληλεγγύης στον Σ. Σεϊσίδη έγιναν προσαγωγές αλλά και έλεγχοι στοιχείων.
Εν τω μεταξύ, η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, σε ανακοίνωσή της με τίτλο «Τα δικαιώματα του Σίμου Σεϊσίδη δεν είναι φτηνότερα από των άλλων», καλεί «τους γιατρούς που είναι υπεύθυνοι για τη ζωή του να πράξουν τα δέοντα και να σταθούν στο ύψος που επιβάλλει η ιατρική δεοντολογία, ανεπηρέαστοι, όπως οφείλουν, από τρομολαγνικά σενάρια και αστυνομικές υποδείξεις».
Επισημαίνει πως ο Σεϊσίδης εξακολουθεί να έχει ανάγκη για αίμα και τονίζει ότι «από τα τρία νοσοκομεία που έχει νοσηλευτεί (Ιπποκράτειο, ΚΑΤ και Ευαγγελισμό) έχει παρελάσει κάθε είδος αστυνομικής δύναμης (με μπλε, πράσινα, μαύρα, αλλά πάντα χωρίς διακριτικά), δυσχεραίνοντας ή ακυρώνοντας κάθε προσπάθεια ιατρικής αλλά και ψυχολογικής στήριξης του ασθενούς».
Τέλος, αναφέρει ότι ο 33χρονος βρίσκεται «υπό καθεστώς μόνιμης αστυνομικής τρομοκρατίας, ενώ οι στενοί συγγενείς που τον επισκέπτονται υφίστανται συνεχώς προπηλακισμούς, ταπεινωτικούς ελέγχους και προσβολές. Οι μόνιμα εντός του θαλάμου ανθρωποφύλακες, που απαγορεύουν ακόμη και το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, αποδεικνύονται κατά τ' άλλα ένθερμοι οπαδοί της επικοινωνίας όταν αυτή συνίσταται στο να αποστέλλουν μέσω mms φωτογραφίες του, προσφέροντας μία ακόμη απόδειξη του ήθους τους αλλά και της ατιμωρησίας που απολαμβάνουν».

Ουδείς μπορεί να κατανοήσει την εξοργιστική αδράνεια της διεθνούς κοινότητας απέναντι στις ναζιστικού τύπου θηριωδίες του κράτους του Ισραήλ. - Εξευτελισμός της Δημοκρατίας

Έντυπη Έκδοση 

Εξευτελισμός της Δημοκρατίας

Ουδείς μπορεί να κατανοήσει την εξοργιστική αδράνεια της διεθνούς κοινότητας απέναντι στις ναζιστικού τύπου θηριωδίες του κράτους του Ισραήλ.
Ποιο διεθνές δίκαιο και ποιο δίκαιο του πολέμου. Ο στρατός του Ισραήλ, αυτή η άρτια εκπαιδευμένη πολεμική μηχανή, αδιαφορεί για κάθε κανόνα διεθνούς δικαίου.
Ταυτοχρόνως τρομοκρατεί την ανθρωπότητα επιδεικνύοντας τη φοβερή ανηθικότητα αυτής της (τεράστιας) πολεμικής μηχανής.
Ισραήλ: κράτος - δολοφόνος και ας λένε ό,τι θέλουν οι απανταχού υπερασπιστές του.
Αλλά την αδιαφορία αυτού του κράτους απέναντι σε κάθε μορφής δίκαιο (αυτή είναι η αδυσώπητη κρατική βία - τρομοκρατία του 21ου αιώνα) φαίνεται να υιοθετούν και οι κατασταλτικές δυνάμεις των δυτικών «δημοκρατιών». Οι ένστολοι του Χρυσοχοΐδη λόγου χάριν (απορώ πώς αυτός ο άνθρωπος δεν βάζει και ο ίδιος στολή...), που επιδεικνύουν προκλητική βία καθημερινά, έχοντας εντελώς αποθρασυνθεί. Το αποκορύφωμα της κτηνωδίας τους, που είναι μέγα σκάνδαλο για κάθε σκεπτόμενο, για κάθε πολιτισμένο άνθρωπο, είναι η στάση που επέδειξαν -κι επιδεικνύουν- στον κρατούμενο Σίμο Σεϊσίδη. Η πρακτική τους βεβηλώνει κάθε τι που έχει σχέση με την αξιοπρέπεια, την ανθρωπιά, τα δικαιώματα...
Οι ένστολοι τον καταζητούν. Πέφτουν τυχαία επάνω του. Τον πυροβολούν από πίσω στα πόδια. Τον συλλαμβάνουν. Τον δέρνουν ανηλεώς μέχρι λιποθυμίας. Στη συνέχεια: εισβάλλουν πάνοπλοι στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του ΚΑΤ όπου «νοσηλεύεται». Απαγορεύουν στην οικογένειά του, αλλά και σε κάθε νοσηλεύτρια να του παράσχουν την αναγκαία φροντίδα. Του αρνούνται οποιαδήποτε επαφή· τον παρενοχλούν ουρλιάζοντας και βρίζοντας (σαν κτήνη) πάνω από το κρεβάτι του. Τον φωτογραφίζουν με κινητά την ώρα που καθαρίζουν το σώμα του οι νοσηλευτές, οι σαδιστές! Την ώρα του ακρωτηριασμού του μέσα στο χειρουργείο παρίσταται αστυνομικός!
Ηεπιτροπή πολιτών που καταγγέλλει την κρατική αυτή αυθαιρεσία, την αστυνομική βαρβαρότητα και τη (θλιβερή) ιατρική αντιδεοντολογία ερωτά: Πού είναι οι ιατρικές οργανώσεις, οι κινήσεις δημοκρατικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι πολιτικές οργανώσεις και συλλογικότητες; Πού είναι οι διανοούμενοι; Πού οι δικηγόροι; Δεν υπάρχει κάποιος θεσμικός φορέας σε τούτη τη χώρα -ερωτά η επιτροπή, κι εμείς μαζί της- που να είναι διατεθειμένος να ελέγξει την αστυνομική ανθρωποφαγία;
Αλλα ερωτήματα: Είναι δυνατόν οι γιατροί να είναι υφιστάμενοι των αστυνομικών;
Είναι δυνατόν γιατροί να δέχονται να μην υπάρχει αποκλειστική νοσηλεύτρια (όπως σε όλους τους κρατούμενους ασθενείς;).
Δεν είναι παράλογο γιατροί να δέχονται την παρουσία αστυνομικών στη ΜΕΘ και στο χειρουργείο; Υπάρχει γιατρός που να σέβεται το πτυχίο του και τον όρκο του και να δέχεται ένοπλους αστυνομικούς κατά την ώρα του λειτουργήματός του; Τελικά υπάρχει ιατρικός ανθρωπισμός ή όλα, σήμερα, υπακούουν στους κανόνες της ελεύθερης αγοράς και της ελεύθερης καταστολής;
Αμείλικτα ερωτήματα, αλλά ποιος θα απαντήσει; Το ότι ο Σεϊσίδης καταζητείται για ληστεία μπορεί να αποτελεί ανασχετικό παράγοντα για οποιονδήποτε φορέα, οργάνωση ή κόμμα να καταδικάσει αυτό το αίσχος, αυτό το έγκλημα κατά του ανθρωπίνου είδους;
Κάθε ευαίσθητος κοινωνικός και πολιτικός φορέας, κάθε επιστήμονας οφείλουν να δουν ότι πίσω από τη σχεδιαζόμενη εξόντωση του Σεϊσίδη εξοντώνεται, εξευτελίζεται η Δημοκρατία· ο άνθρωπος.

Η Αριστερά σήμερα στην Ελλάδα έχει κάποια σχέση με τον ιστορικό ευατό της;

Έντυπη Έκδοση 

Αριστερά: ενότητα στις πολεμικές τέχνες

Η Αριστερά σήμερα στην Ελλάδα έχει κάποια σχέση με τον ιστορικό ευατό της;
Είναι το ίδιο πράγμα να είσαι εξόριστος στη Μακρόνησο με το να είσαι φιλοξενούμενος σε μια εκπομπή του Πρετεντέρη;
Εχει κάποια σχέση η πείνα της παρανομίας με τον εξασφαλισμένο μισθό του επαγγελματικού στελέχους του κόμματος; Είναι το ίδιο πράγμα να απολύεσαι για τις ιδέες σου με το να διορίζεσαι για τις ιδέες σου σε κάποιο κόμμα ή σε κάποιον δήμο της Αριστεράς;
Και τελικά ποια είναι η Αριστερά; Το ιστορικό ΚΚΕ; Η Ανανέωσή του με τη μορφή της διάσπασης του ΚΚΕ εσωτερικού που απέδωσε ΣΥΝ και ΑΚΟΑ; Είναι οι δολοφόνοι των εργαζομένων της Marfin; Είναι οι αναρχικοί της τυφλής και άσκοπης βίας; Είναι το ΠΑΣΟΚ που κάποια εποχή διεκδικούσε το ΕΑΜ και σήμερα είναι κυβέρνηση Κουίσλινγκ; Υπάρχουν ακόμα και πολλά άλλα ερωτηματικά που δεν τα επινοώ, αλλά απλά τα συλλέγω από αυτά που ακούω.
Υπάρχει μια ιστορική Αριστερά και μια φαντασιακή Αριστερά. Αν πάρουμε σαν σημείο εκκίνησης αυτού του ιστορικού φαινομένου τη Γαλλική Επανάσταση και ακολουθήσουμε το ταξίδι της στους δύο προηγούμενους αιώνες, θα παρατηρήσουμε θαυμαστά πράγματα και απαίσιους ολοκληρωτισμούς που στοίχισαν τις ζωές πολλών εκατομμυρίων ανθρώπων. Ολα αυτά βέβαια στο όνομα της Ελευθερίας, της Ισότητας, της Κοινωνικής Δικαιοσύνης. Οπου η Αριστερά έγινε εξουσία, δημιούργησε κράτος και καπιταλισμό. Μιλάω για τον κομμουνισμό τύπου ΕΣΣΔ. Οπου παρέμεινε μαχητικό κίνημα στο πλαίσιο του καπιταλισμού επέτυχε θριάμβους και προχώρησε τον πολιτισμό. Αναφέρομαι κυρίως στις δυτικές χώρες μετά τη συντριβή του ναζισμού. Στη σημερινή εποχή της επανάστασης των καπιταλιστών, όλα όσα κατακτήθηκαν αναιρούνται. Το κεφάλαιο που έκανε τους δύο παγκόσμιους πολέμους τώρα βρίσκεται σε έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο. Στόχος το άπληστο κέρδος. Εχθρός η εργασία και το περιβάλλον. Και αυτό σημαίνει: αντί να ζούμε σε Χιροσίμα και Ναγκασάκι ζούμε σε έναν πλανήτη που καταστρέφεται με αργότερους ρυθμούς, αλλά θα φέρει στο τέλος το ίδιο αποτέλεσμα. Αρα ιστορική Αριστερά, χωρίς κριτική αντιμετώπιση και ανάλυση, γίνεται θεολογία και οδηγεί στο φονταμενταλισμό. Και αυτό ζούμε σήμερα από τις διάφορες γραφειοκρατίες.
Ηφαντασιακή Αριστερά είναι ο αγώνας για τη ζωή, την αλληλεγγύη, τη δημιουργία. Εχει αναφορά στον κοινωνικό χριστιανισμό και έχει το ίδιο ήθος και το ίδιο πνεύμα της θυσίας. Οχι με την έννοια ενός άδικου χαμού, αλλά με την έννοια μιας προσφοράς. Αυτή η Αριστερά είναι άναρχη από την άποψη πως δεν κάνει αλλαγή φρουράς στην εξουσία, αλλά καταργεί ό,τι εξουσιάζει τον άνθρωπο. Και ο άνθρωπος γίνεται μέτρο των πάντων. Δεν υπάρχουν στρατιώτες γιατί κανένας στρατός δεν χρειάζεται. Και πού θα τα βρούμε όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα; Ισως κάπου μέσα μας; Ισως στο τραγούδι που ακούμε; Ισως σε ένα πουλί που του ανοίγουμε την πόρτα του κλουβιού και πετάμε και μεις ελεύθεροι μαζί του; Σίγουρα όμως είναι αυτοί οι άνθρωποι που ξεκινούν κάθε επανάσταση, κοινωνική, πολιτική, πνευματική και που τελικά χάνεται από τους γραφειοκράτες που τους παίρνουν τα λόγια και τις θυσίες τους και δημιουργούν τις πάσης φύσεως «ιερές εξετάσεις».
Υπάρχει ένα πάνδημο αίτημα για την ενότητα της Αριστεράς. Ακούγεται αναγκαίο και λογικό. Αλλά αυτό προϋποθέτει μία αθώα φαντασιακή Αριστερά. Η σημερινή πραγματική Αριστερά στην πλειοψηφία των αποκρυσταλλώσεών της είναι διασπαστικά γραφειοκρατικά μορφώματα που έχουν μόνιμο και σταθερό αίτημα την εξουσία πάνω στους άλλους. Και αυτό γίνεται αυτοσκοπός και αξία. Και φτάνουμε σε ένα οργουελιανό αξίωμα: ενότητα είναι η διάσπαση. Και πιθανότατα αυτό θα δούμε αύριο στο κλείσιμο του 6ου Συνεδρίου του ΣΥΝ, που δεν ξέρω αν ηθελημένα έγινε η επιλογή του χώρου, και γίνεται σε ένα χώρο πολεμικών τεχνών.

«Με οικογένεια Μητσοτάκη οι 356 από τις 620 συναντήσεις Χριστοφοράκου»

Έντυπη Έκδοση 

«Με οικογένεια Μητσοτάκη οι 356 από τις 620 συναντήσεις Χριστοφοράκου»

Τη μερίδα του λέοντος στις επαφές με τον Μ. Χριστοφοράκο κατείχε η οικογένεια Μητσοτάκη, όπως αποκάλυψε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και μέλος της εξεταστικής επιτροπής για τη Siemens Β. Κεγκέρογλου.
Συγκεκριμένα, όπως ενημέρωσε την επιτροπή, από τις 620 συναντήσεις του πρώην ανώτατου στελέχους το 60%, δηλαδή οι 356, αφορούν μέλη της οικογένειας του κ. Μητσοτάκη. Σύμφωνα με το ημερολόγιο: Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έχει 23 συναντήσεις και 98 επαφές, σύνολο 121. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει 30 συναντήσεις και 60 επαφές, ενώ η σύζυγός του Μαρέβα Γκαμπόφκι έχει μόνο δύο συναντήσεις, αλλά 30 τηλεφωνικές επικοινωνίες. Η Ντ. Μπακογιάννη έχει 30 συναντήσεις και 72 επαφές. Η Κατερίνα Μητσοτάκη έχει 4 συναντήσεις και 14 επαφές. Η Αλεξάνδρα Μητσοτάκη έχει 4 επαφές. Επίσης, ο Π. Δούκας έχει 10 συναντήσεις και 45 επαφές και ο Γ. Βουλγαράκης 17 συναντήσεις και 30 επαφές.

...ο «Σκάι 100,3», ιδιοκτησίας Γ. Αλαφούζου, όπως και ο «Μελωδία», ήταν ο μοναδικός σταθμός που έσπασε και πάλι την απεργία.

Έντυπη Έκδοση 

Η απεργία στα ΜΜΕ για ασφαλιστικό και εργασιακά

«Σίγησαν» προχθές τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί σταθμοί, ενώ χθες δεν εκδόθηκαν εφημερίδες εξαιτίας της καθολικής συμμετοχής στην 24ωρη απεργία (3/6) των εργαζομένων (διοικητικοί, τεχνικοί και δημοσιογράφοι) σε όλα τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας που είχαν κηρύξει οι Ομοσπονδίες και Ενώσεις του κλάδου.
Οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ συγκεντρώθηκαν έξω από το κτίριο της ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20) ξεκαθαρίζοντας τη συνολική αντίθεση του κλάδου στην «επαπειλούμενη λεηλασία των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων μας και τις εργοδοτικές προκλήσεις με στόχο την αποδόμηση των ΣΣΕ». Αμέσως μετά, ακολούθησε πορεία μέχρι και τη Βουλή όπου αντιπροσωπεία των εργαζομένων συναντήθηκε με τον πρόεδρο της Βουλής και εκπροσώπους των κομμάτων στους οποίους επισήμαναν τα αιτήματα τους: υπογραφή ΣΣΕ καθώς μεθοδεύεται η κατάργησή τους, απόσυρση του αντιασφαλιστικού νομοσχεδίου, πάγωμα απολύσεων και κατοχύρωση όλων των θέσεων εργασίας (συμβάσεις αορίστου χρόνου-συμβασιούχοι), ουσιαστική ενίσχυση ανέργων συναδέλφων, διακοπή κάθε συζήτησης για περικοπή αποζημιώσεων σε περίπτωση απόλυσης, μείωση της ποσόστωσης στις απολύσεις αλλά και να σταματήσει η αποδόμηση του θεσμού της Μεσολάβησης και της Διαιτησίας (ΟΜΕΔ).
Απολύσεις στον «Μελωδία»
Χθες, σε νέα 24ωρη απεργία προχώρησε η ΕΤΕΡ απαντώντας έτσι στις αναίτιες απολύσεις δύο από τους παλαιότερους (20 έτη με παιδί και 10 έτη με παιδί) εργαζόμενους τεχνικούς του «Μελωδία 99,2». Μόνο που ο «Σκάι 100,3», ιδιοκτησίας Γ. Αλαφούζου, όπως και ο «Μελωδία», ήταν ο μοναδικός σταθμός που έσπασε και πάλι την απεργία. Ετσι, εκδηλώνοντας τη συμπαράστασή του στους συναδέλφους τεχνικούς το διοικητικό συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ κήρυξε χθες για τους δημοσιογράφους του ραδιοφώνου του «Σκάι» δίωρη στάση εργασίας (14.00-16.00), την ώρα που η ΕΤΕΡ οδηγούνταν στα δικαστήρια.