Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2010

Greeklish...

Πριν λίγα χρόνια η τεχνολογία δεν επέτρεπε την χρήση Ελληνικού αλφαβήτου, όμως η τεχνολογία πλέον είναι συμβατή με τους Ελληνικούς χαρακτήρες. Σήμερα τα νέα παιδιά στο μεγαλύτερο ποσοστό γράφουν Greeklish.
Είναι γεγονός ότι αυτά τα παιδιά στην αγορά εργασίας θα έχουν σοβαρό πρόβλημα ορθογραφίας, στη σύνταξη ενός κειμένου. Η αγορά δεν ''παίζει'' θα σε αποβάλει.
Τον 19  αιώνα υπήρξε ένα κύμα τύπου Greeklish, τα επονομαζόμενα φραγκολεβαντίνικα & φραγκοχιώτικα, όμως η δύναμη & οι ιστορικές καταβολές αυτής της γλώσσας απέτρεψαν το λάθος. Μάλιστα εκείνη την εποχή είχαν εκδοθεί & δύο βιβλία τύπου Greeklish.
Πολλοί λένε είναι μόδα. Η γλώσσα όμως είναι βασικός τρόπος πολιτισμικής επιβίωσης. Ας μην παραμένουμε παθητική μάρτυρες μιας παγκόσμιας πολιτιστικής ανακατάταξης που πάει να πλήξει τα Ελληνικά εξαιτίας της Ιδιαιτερότητας, της Σπανιότητας αλλά & της Αίγλης του αλφαβήτου μας.
Με αυτή την γλώσσα επικοινωνούσαν πριν 2500 χιλ. χρόνια ο Πλάτωνας, ο Σωκράτης, ο Θουκυδίδης, ο Αριστοτέλης, ο Ευριπίδης, ο Αισχύλος, ο Μ. Αλέξανδρος που πρόσφατα διάβασα τις επιστολές που έστειλε προς τους Χιώτες, Αρχαιολογικό μουσείο της Χίου.
Να πάμε ακόμη λίγο πιο πίσω, το 800 πχ. με την Οδύσσεια & την Ιλιάδα του Ομήρου.
Ένα μικρό Υ.Σ. 1] Πριν λίγες ημέρες στην Καθημερινή από τον Νίκο Ξυδάκη.
«Η εγκατάλειψη της μητρικής γλώσσας όμως δεν είναι πρόοδος είναι υποταγή & απώλεια ταυτότητας είναι υπαρξιακή συρρίκνωση».
Δ.Σ. 2] Το να έχουμε ένα μικρό ορθογραφικό λεξικό δίπλα στον υπολογιστή είναι χρήσιμο. Όλοι κάνουμε λάθη.
Δ. Καφ 22/09/2010.
Από την Πόπη Μπ.

Ευνουχισμένη γενιά & «γκρίκλις»

Ευνουχισμένη γενιά & «γκρίκλις»
Τον τελευταίο καιρό αρχίζω να προβληματίζομαι για το τι μέλλει γενέσθαι με την ελληνική μας γλώσσα. Όλο & λιγότερα παιδιά γράφουν με ελληνικούς χαρακτήρες στους υπολογιστές & στα κινητά τηλέφωνα, ξεχνώντας παντελώς την ορθογραφία. «LoL» & «OMG» έχουν πάρει τη θέση του «γελάω δυνατά» & της προσφώνησης «Ω! Θεέ μου!». Τα γκρίκλις δίνουν & παίρνουν μέσα απ’ τα SMS & τα emails, αντικαθιστώντας το «σ’ αγαπώ», το «θέλω να σε δω», το «είμαι στενοχωρημένος».
ΜΙΚΡΕΣ φατσούλες ανάμεσα σε λατινικά γράμματα μεταμορφώνουν μια απ’ τις ωραιότερες γλώσσες του κόσμου σε μια άηχη, άνευρη, χωρίς ουσία & χωρίς καμία ποιότητα συνέχεια από γράμματα. Κι εκεί που λες «το κακό θα με βρει όταν ο γιος ή η κόρη μου μπει στην εφηβεία», τα γκρίκλις σού χτυπούν την πόρτα απ’ την ώρα μηδέν ενός μωρού. Όλο & περισσότερα παιδιά απ’ την ώρα που… γεννιούνται ξέρουν να πιάνουν το ποντίκι του ηλεκτρονικού υπολογιστή προκαλώντας παιδιάτρους & παιδοψυχίατρους να τα μελετήσουν. Μάλιστα οι πρόσφατες έρευνες επιβεβαιώνουν για άλλη μια φορά ότι η υπερβολική χρήση του υπολογιστή, των ηλεκτρονικών παιχνιδιών & της τηλεόρασης γεννούν υπερκινητικά, ευερέθιστα & βίαια παιδιά.
ΤΩΡΑ για ποιο λόγο ένα μικρό παιδί βρίσκει, «παρατημένο» απ’ τους γονείς του, διέξοδο & διασκέδαση σε μια τηλεόραση που μόνο ιδανικά δεν προβάλλει, αυτό είναι άλλο θέμα… Σωστά;
Από την φίλη Πόπη Μπ.

Τρίτη 21 Σεπτεμβρίου 2010

Απίστευτο! Σύλληψη υπαλλήλου του ΣΔΟΕ για χρηματισμό!!!

Σύλληψη υπαλλήλου του ΣΔΟΕ για χρηματισμό

Στα χέρια της Αστυνομίας βρίσκεται για χρηματισμό βρίσκεται υπάλληλος του ΣΔΟΕ- Περιφερειακής Διεύθυνσης Ιονίων Νήσων, καθώς, όπως διαπιστώθηκε, έλαβε το ποσό των 30.000 ευρώ προκειμένου να τακτοποιήσει συγκεκριμένη φορολογική υπόθεση. 
Τα υπουργεία Οικονομικών και Προστασίας του Πολίτη εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση, στην οποία αναφέρεται ότι, με απόφαση του υπουργού Οικονομικών, Γιώργου Παπακωνσταντίνου, ο εν λόγω υπάλληλος τίθεται σε αργία και θα ακολουθήσουν όλες οι προβλεπόμενες πειθαρχικές και ποινικές διαδικασίες. 

Τελευταία ενημέρωση: Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου 2010, 18:12

Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου 2010

Η ύφεση ξεδόντιασε τον «κέλτικο τίγρη» Ιρλανδία

Η ύφεση ξεδόντιασε τον «κέλτικο τίγρη»


Σε τέλμα βουλιάζει η Ιρλανδία, πάλαι ποτέ υπόδειγμα ανοικτής οικονομίας του φιλελεύθερου οικονομικού δόγματος. Ο «κέλτικος τίγρης» αναδύθηκε επίσημα από την τρομακτική ύφεση που βίωσε το 2009 (-7,1% το ΑΕΠ) στο α' τρίμηνο της χρονιάς, επιτυγχάνοντας ρυθμό ανάπτυξης 2,7%.
Στους επόμενους μήνες του 2010, όμως, τίποτε δεν πήγε καλά για την οικονομία και τον κυβερνητικό συνασπισμό του πρωθυπουργού Μπράιαν Κόουεν, που παλεύει από τη μια πλευρά να αναστήσει το τραπεζικό σύστημα της χώρας ξοδεύοντας υπέρογκα ποσά και από την άλλη να μειώσει, με σκληρή λιτότητα, το δημόσιο έλλειμμα που εκτοξεύθηκε πέρυσι στο εκρηκτικό επίπεδο του 14,3% του ΑΕΠ.
Οι προβλέψεις της κυβέρνησης Κόουεν μιλούν για ανάπτυξη 1% φέτος και 3,3% για το 2011, ενώ το ιρλανδικό υπουργείο Οικονομικών ευελπιστεί σε μέσο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης 4% στην τετραετία 2011-2014. Αν αυτό συμβεί, θα καταφέρει να μειώσει το δημόσιο έλλειμμα στα όρια του 3% του ΑΕΠ, που προβλέπει το Σύμφωνο Σταθερότητας.
Για την ανάκτηση της εμπιστοσύνης των αγορών η κυβέρνηση προχώρησε την τελευταία διετία σε σκληρά προγράμματα λιτότητας και περικοπών. Το μόνο που κατάφεραν όμως μέχρις στιγμής αυτά τα μέτρα ήταν ο τριπλασιασμός της ανεργίας, η μεγέθυνση της φτώχειας και η δραματική μείωση των φορολογικών εσόδων.
Τα τελευταία στατιστικά στοιχεία, που δημοσιοποιήθηκαν αυτήν την εβδομάδα, ήταν εξίσου απογοητευτικά: νέα πτώση των λιανικών πωλήσεων τον Ιούλιο, που σηματοδοτεί μείωση της κατανάλωσης και της εγχώριας ζήτησης, εκτόξευση της ανεργίας τον Αύγουστο στο 13,8% από 12,9% στο α' τρίμηνο και αύξηση κατά 4,6% των καθυστερούμενων στην εξυπηρέτηση στεγαστικών δανείων. Διόλου τυχαία έτσι οικονομολόγοι που συμμετείχαν σε πρόσφατη έρευνα του Reuters υποβάθμισαν τις αρχικές τους εκτιμήσεις και μιλούν πλέον για ανάπτυξη 0,7% φέτος, 2,7% για το 2011 και 3,7% το 2012, αρκετά χαμηλότερα δηλαδή από τις επίσημες προβλέψεις.
Οσο φειδωλή είναι η κυβέρνηση με τους πολίτες της τόσο πιο γενναιόδωρα συμπεριφέρεται προς τις τράπεζες. Με τη σύμφωνη γνώμη των Βρυξελλών έχει ξοδέψει ήδη 33 δισ. ευρώ για τις τράπεζες, τα 22 εξ αυτών για την AngloIrish Bank, που εθνικοποιήθηκε πέρυσι. Ακόμη 13 δισ. δολάρια έχουν δαπανηθεί για την απορρόφηση προβληματικών στεγαστικών δανείων, που κάποτε είχαν αξία 27,2 δισ. ευρώ.
Τα χρήματα αυτά ενδεχομένως να μην φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Πριν από 10 ημέρες, η Standard & Poor's υποβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας κατά μία βαθμίδα, επικαλούμενη το τεράστιο κόστος στήριξης των τραπεζών, το οποίο ανέβασε από τα 35 δισ. ευρώ στα 50 δισ. ευρώ. Εκτίμηση που, αν επιβεβαιωθεί, ενδεχομένως να οδηγήσει το φετινό έλλειμμα έως και στο 21% του ΑΕΠ.
Ειδικά για την AngloIrish Bank, η S&Ρ προέβλεψε ότι το συνολικό κόστος εξυγίανσής της θα φθάσει τα 35 δισ. ευρώ. Η τράπεζα υποστήριξε ότι χρειάζεται χρηματοδότηση μόνο 25 δισ. ευρώ. Ακόμη κι έτσι, όμως, αυτό το ποσό δεν είναι ευκαταφρόνητο, αφού ισοδυναμεί με τα 2/3 των φετινών φορολογικών εσόδων του κράτους.
Αρκετοί στο υπουργικό συμβούλιο έχουν αρχίσει να ρίχνουν την ιδέα του σταδιακού κλεισίματος της τράπεζας, παρά τα δισεκατομύρια ευρώ που έχουν ήδη ξοδευτεί για τη διάσωσή της. Αν αυτό συμβεί, θα είναι ίσως το μεγαλύτερο φιάσκο όχι μονο για το Δουβλίνο αλλά και για τις Βρυξέλλες.
Του ΜΠΑΜΠΗ ΜΙΧΑΛΗ

Έντυπη Έκδοση Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου 2010

Παρασκευή 3 Σεπτεμβρίου 2010

ΝΑΥΠΛΙΟ - ΜΠΟΥΡΤΖΙ, ΚΟΥΡΕΛΙΑΣΜΕΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ, ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2010

ΝΑΥΠΛΙΟ - ΜΠΟΥΡΤΖΙ, ...ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ, ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2010.










Που είσαι ρε μεγάλε πάγκαλε, να φυσήξεις να την πάρει ο αέρας, την παλιοσημαία....


Καληνύχτα μας...

Σύνθημα από τοίχο στο Ναύπλιο!

Σύνθημα από τοίχο σε κεντρικό σημείο με πολύ κίνηση, στην πόλη του Ναυπλίου!
Αύγουστος 2010.


Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου 2010

Οικονομία & βασιλικοί γάμοι στην Ελλάδα...

Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς χειρότερα

«Η συμβολή του Ελληνικού λαού εις την αποκατάστασιν της βασιλόπαιδος Σοφίας, πρωτίστως προβάλλεται ως η ηθική και έμπρακτος συμμετοχή του εις το ευτυχές γεγονός»... Μ' αυτήν την... αισιόδοξη νότα έκλεινε το νομοσχέδιο που ψήφισε η ελληνική Βουλή το 1962 και καθόριζε το ιλιγγιώδες ποσόν της προίκας της «πριγκιπίσσης» Σοφίας ενόψει του γάμου της με τον πρίγκιπα της Ισπανίας.
Η ελληνική Βουλή το 1962 καθόριζε το ιλιγγιώδες ποσόν των 9 εκατ. δρχ. -αφορολόγητα- για την προίκα της Σοφίας. Την καλοπαντρέψαμε την «πριγκίπισσα». Ευτυχώς που ο Νικόλαος είχε ένα άλογο αντί για τα 6 της θείας. 
Έτσι καλοπαντρέψαμε την «πριγκίπισσα» κι έφυγε μακριά στα ξένα, εκεί στη μαύρη χούντα του Φράνκο όπου όμως κανείς δεν την πείραξε... Πέρασε αυτή καλά κι εμείς χειρότερα. Πάντως, η Σοφία δεν ξεχνά την πατρίδα μας. Γι' αυτό επιστρέφει συχνά στον τόπο του εγκλήματος... Αλλωστε ο αδελφός της Κωνσταντίνος ό,τι βαφτίσεις και γάμους έχει, στην Ελλάδα τούς πραγματοποιεί κουβαλώντας εστεμμένους και έκπτωτους απ' όλο τον κόσμο.
Η Σοφία λοιπόν δεν μπορούσε να λείψει «από την ομορφότερη στιγμή» στη ζωή του ανιψιού «πρίγκιπος» Νικολάου στις Σπέτσες. Κι έτσι θυμηθήκαμε τους δικούς της χλιδάτους γάμους αλλά και του Κωνσταντίνου δύο χρόνια αργότερα, τους οποίους χρυσοπληρώσαμε υποθηκεύοντας το μέλλον των παιδιών μας, σε μια Ελλάδα πάμπτωχη, εξουθενωμένη από πολέμους, με τις κυβερνήσεις να εναλλάσσονται και τα πολιτικά παιχνίδια ανάμεσα σε πρωθυπουργούς και ανάκτορα να μην έχουν τέλος.
Η πρόκληση ήταν εξόχως εξοργιστική: έρανος των πεινασμένων Ελλήνων για την προίκα τη Σοφίας. Κι όμως, η πράξη θεωρήθηκε αυτονόητο καθήκον του έθνους έναντι ιερού σκοπού. Επρεπε μάλιστα να συγκεντρωθεί ένα αξιοπρεπές ποσόν, ας πούμε γύρω στις 300 χιλιάδες δολάρια ή 9 εκατομμύρια δραχμές -αφορολόγητα- ώστε να μη ρεζιλευτούμε στους συμπεθέρους...
Η απειλή ακουγόταν μήνες πριν, αλλά κανείς σώφρων δεν ήθελε να το πιστέψει. Ομως το ειδικό νομοσχέδιο που καταθέτει ο Κ. Καραμανλής, κάνει τον κοσμάκη να παραμιλήσει: θα δοθούν 30.000 χρυσές λίρες ως προίκα από τον ελληνικό λαό στον γαμπρό Δον Χουάν. Ο υπουργός Οικονομικών Θεοτόκης δηλώνει μάλιστα ότι η προικοδότηση απηχεί «την εθνική ευαισθησία από την οποίαν εις τοιαύτας περιστάσεις διαπνέεται πάντα το έθνος»!
Αθλιες συνθήκες
Εν τω μεταξύ, το «ευαίσθητο εις τοιαύτας περιστάσεις» έθνος διαβιεί σε άθλιες οικονομικές, κοινωνικές και μορφωτικές συνθήκες. Λίγα χρόνια μετά την κατοχή και τον εμφύλιο, η Ελλάδα βρίσκεται στα χειρότερά της. Η ανεργία σκαρφαλώνει στα ύψη, στα ξερονήσια «φιλοξενούνται» αγωνιστές όπου η «βασιλομήτωρ» Φρειδερίκη φροντίζει την πνευματική τους ανάνηψη, οι μη έχοντες στον ήλιο μοίρα Ελληνες της υπαίθρου μεταναστεύουν μαζικά και μισθωτοί και δημόσιοι υπάλληλοι στις πόλεις φυτοζωούν.
Όσοι προσπαθούν να βρουν μια δουλειά τρέμουν μήπως η ασφάλεια ανακαλύψει κάτι, έστω και κατ' ελάχιστον, ύποπτο στα πολιτικά τους φρονήματα. Είναι η ίδια εποχή που, όπως διαβάζουμε στο βιβλίο «Η γέννηση του νεοφασισμού στην Ελλάδα» του Γ. Κάτρη, εκπαιδευτικός από τη βόρειο Ελλάδα καταφεύγει ζητώντας βοήθεια στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών, τονίζοντας στην επιστολή του ότι «οι μαθηταί του Γυμνασίου κατέστησαν πραγματικοί σκελετοί εκ της πείνης»...
Το σκανδαλώδες είναι ότι ο επίμαχος λογαριασμός της προικός ανοίγει παρανόμως πρόωρα, όπως σημειώνει η «Αυγή» της 11ης Μαρτίου 1962: «Κατεβλήθησαν 100.000 δολάρια στον κ. Κοσμαδόπουλο ως εκπρόσωπο της πριγκιπίσσης, διαταγή του υπουργού Οικονομικών εις χρέωσιν λογαριασμού του Δημοσίου, ως προκαταβολή της προικός. Η χορήγησις αυτού του ποσού προ της ψηφίσεως του σχετικού νόμου -και τη στιγμή μάλιστα που έχουν προκληθεί ισχυρές αντιδράσεις της κοινής γνώμης εναντίον της προικίσεως της πριγκιπίσσης- αποτελεί βοερή παρανομία»...
Η απτόητη όμως Φρειδερίκη έχει βάλει σκοπό να καταπλήξει τους γαλαζοαίματους της Ευρώπης, να αποδείξει ότι ποσώς υστερεί σε χρήμα και λάμψη το βασίλειό της... Και δεν φτάνει η προίκα. Οι παράτες του γάμου στοιχίζουν -όλα από τον κρατικό κορβανά- 2.900.000 δολάρια, αφού ένεκα διαφορετικών δογμάτων γαμπρού και νύφης ο γάμος είναι διπλός, πρώτα στον καθολικό Αγ. Διονύσιο και μετά στη Μητρόπολη. Για τον στολισμό των εκκλησιών απαιτούνται 90 χιλιάδες τριαντάφυλλα και γαρίφαλα. Δεξιωθήκαμε τότε 32 βασιλείς και πρίγκιπες, 109 έκπτωτους εστεμμένους και 3.000 ισπανούς αριστοκράτες.
Ο «γάμος του αιώνα», όπως τον είπαν, «αποζημιώνει» τον πεινασμένο λαό που στήνεται καρτερικά κρατώντας σημαιάκια -τη φασιστική του Φράνκο και την ελληνική- για να απολαύσει τη νύφη, να προσέρχεται στην εκκλησία μέσα σε χρυσή άμαξα που σέρνουν έξι άσπρα άλογα.
Η Οριάνα Φαλάτσι, απεσταλμένη του ιταλικού περιοδικού «Γιουροπέο», διεκπεραιώνει τότε ένα σχιζοειδές ρεπορτάζ: πότε βρίσκεται στους δρόμους στις πορείες λαϊκών κινητοποιήσεων και πότε στις λαμπρές πορείες βασιλικών γάμων:
«Παρακολουθώντας την πομπή αδυνατούσες να πιστέψεις ότι όλο αυτό συμβαίνει στο 1962, εποχή που άνθρωποι εκτοξεύονται στο Διάστημα για να φτάσουν στη Σελήνη. Ποιος αριστοκράτης, όμως, σκεφτόταν την προοπτική της Σελήνης; Κάποιοι σίγουρα έχουν τρόπο να ζουν υπέροχα στη Γη».
Κι ενώ τα λαϊκά αιτήματα για αυξήσεις των παγωμένων ημερομισθίων απορρίπτονται, στις 11 Σεπτεμβρίου 1962 η κυβέρνηση αυξάνει τη βασιλική χορηγία από 384.000 δολάρια το χρόνο σε 567.000 δολάρια, θεσπίζοντας επίσης ειδική χορηγία προς τον τότε διάδοχο Κωνσταντίνο ύψους 83.600 δολαρίων το χρόνο.
Κι έρχεται η σειρά του επόμενου χρυσού γάμου, που τώρα πρέπει να διαχειριστεί ως πρωθυπουργός ο Γ. Παπανδρέου. Στις 18 Σεπτεμβρίου του 1964 ο Κωνσταντίνος παντρεύεται την πριγκίπισσα της Δανίας Αννα Μαρία και, φυσικά, τα έξοδα του γάμου επιβαρύνουν το Δημόσιο.
Η Φρειδερίκη επί ποδός
Η Φρειδερίκη βρίσκεται πάλι επί ποδός, ασυγκράτητη, παρά το πένθος που φέρει εξαιτίας της πρόσφατης χηρείας της... Πομπές, λαμπροί καλεσμένοι, πανάκριβα δώρα, βόλτα του ζεύγους με χρυσοποίκιλτες άμαξες στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας κ.λπ.
Κι αν οι βασιλικοί γάμοι ανήκουν πια σε μια μακρινή εποχή, όλο κάτι γίνεται που αφορά στους γόνους της πολυπληθούς οικογένειας Γλίξμπουργκ και οι σκελετοί βγαίνουν πάλι απ' την ντουλάπα... Κι αυτό έχει ως αποτέλεσμα να νιώθουμε έναν ελαφρύ τρόμο, όχι επειδή ανησυχούμε για την ανατροπή πολιτεύματος αλλά γιατί μια τέτοια επίθεση στη μνήμη μάς δημιουργεί, τουλάχιστον, κατάθλιψη.
Και παρ' όλο που οι γάμοι των τέως δεν επιβαρύνουν το ελληνικό Δημόσιο, σήμερα, υπό το ζυγό ενός άλλου «θρόνου», του ΔΝΤ, η υπόμνηση του αλλοτινού πέφτει μάλλον βαριά στην ψυχολογία μας.
Και ίσως είναι καιρός, ακόμα και οι ανάλαφροι, οι ρομαντικοί που συγκινούνται από τις «πριγκιπικές» ροζ ιστορίες, να ψυχαγωγηθούν με πιο σοβαρά πράγματα. Γιατί οι γάμοι της πάλαι ποτέ ελληνικής δυναστείας δεν τελειώνουν μ' αυτούς του Νικολάου. Η Θεοδώρα και ο Φίλιππος στο ράφι θα μείνουν;
Οσο για τα κέρδη που αφήνουν στον ελληνικό τουρισμό κάτι τέτοια «κοσμοϊστορικά» γεγονότα, είναι θέμα προς συζήτηση. Πόσο τιμάται ο βιασμός της μνήμης και ο εκμαυλισμός συνειδήσεων;

«Προίκα στην παιδεία, όχι στη Σοφία»

Μην ξεχνάμε ότι του γάμου της Σοφίας είχαν προηγηθεί οι «εκλογές της βίας και νοθείας» τον Οκτώβριο του 1961 μέσα σε κλίμα έντασης και επεισοδίων -ακόμα και με νεκρούς- με το αστυνομικό κράτος να προσπαθεί να καταπνίξει τις λαϊκές κινητοποιήσεις.
Η τρομοκρατία εναντίον των κομμάτων του κέντρου και της αριστεράς από την κυβέρνηση Καραμανλή, τα σώματα ασφαλείας, το στρατό και τους παρακρατικούς, δεν είχαν προηγούμενο όπως και η νοθεία του εκλογικού αποτελέσματος.
Χαρακτηριστικό ντοκουμέντο των σουρεαλιστικών διπλοψηφιών είναι η περίπτωση 218 εγγεγραμμένων χωροφυλάκων που βρέθηκαν να δηλώνουν διεύθυνση κατοικίας την ίδια διώροφη μονοκατοικία! Και πώς ο Κ. Καραμανλής να αρνηθεί την «αρωγή» στο γάμο έπειτα από τέτοια εκλογική διαδικασία;
Το πολιτικά και ηθικά απαράδεκτο νομοσχέδιο περί προικοδότησης της «πριγκιπίσσης» ψηφίζεται στη Βουλή μετά τα μεσάνυχτα της 15ης Μαρτίου του 1962 με την ΕΔΑ απούσα της ψηφοφορίας. Ετσι ενώ η κυβέρνηση διά δηλώσεως του υπουργού Οικονομικών αποκλείει κάθε ενδεχόμενο αύξησης μισθών και ημερομισθίων των εργαζομένων, προσφέρει στον διάδοχο του θρόνου της τότε φασιστοκρατούμενης από τον Φράνκο Ισπανίας 9 εκατ. δρχ.
Η «πριγκίπισσα», ως κόρη αρχιστράτηγου πατρός Παύλου, πρέπει να προικοδοτηθεί αναλόγως. Οι «εισφορές», όπως και στα πάμπολλα ευαγή βασιλικά ιδρύματα -άλλη μόνιμη, χαίνουσα πληγή στις πλάτες της ελληνικής κοινωνίας- είχαν αρχίσει την επιχείρηση-αφαίμαξη χρόνια πριν. Κάπως έτσι κινδύνευσε τότε να τινάξει τα πέταλα το Μετοχικό Ταμείο Στρατού (όπως συμβαίνει και σήμερα άλλωστε εξαιτίας άλλων «βασιλικών» φόρων). Οι φοιτητές βρίσκονται στους δρόμους διεκδικώντας δωρεάν παιδεία, το σύνθημα «προίκα στην παιδεία, όχι στην Σοφία» κάνει το γύρω του κόσμου αλλά στην Ελλάδα ο Κ. Καραμανλής κωφεύει.
ΕΦΗ ΜΑΡΙΝΟΥ
Έντυπη Έκδοση Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 29 Αυγούστου 2010

ΟΦΕΙΛΕΣ ΔΗΜΩΝ ΠΡΟΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ



http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=197319


Α. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ) - Σ. ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ - Χ. ΑΓΡΑΠΙΔΗΣ - Π. ΦΑΣΟΥΛΑΣ

Πέμπτη 26 Αυγούστου 2010

ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΩΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ & ΔΙΑΝΟΜΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ


ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑΣ ΤΩΝ ΗΠΑ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΩΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ & ΔΙΑΝΟΜΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ.

Το «άνοιγμα» της αγοράς ενέργειας έφερε μπλακάουτ

.

Του ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ
Ενάμισι εκατομμύριο άνθρωποι χωρίς ρεύμα, κατακόρυφη άνοδος των τιμών & δύο εταιρείες στα πρόθυρα χρεοκοπίας.
Σκηνές όχι από κάποιο μπλακάουτ της... ΔΕΗ, αλλά οι επιπτώσεις της απελευθέρωσης ηλεκτρικής ενέργειας στην Καλιφόρνια στις αρχές του 2000.
Το 1996 η αμερικανική πολιτεία αποφάσισε να προχωρήσει σε αλλαγές της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, με επιχείρημα την προώθηση του ανταγωνισμού & τη μείωση του κόστους του ρεύματος για τους καταναλωτές. Τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα, όμως, ήταν ακριβώς τα αντίθετα.
Το 1998 η αγορά ηλεκτρικής ενέργειας αποδεσμεύθηκε από τις εταιρείες παραγωγής, οι οποίες συνέχισαν ωστόσο να έχουν το δίκτυο διανομής. Το 40% της παραγωγικής δυνατότητας, 20 gigawatts, πουλήθηκε στους λεγόμενους «ανεξάρτητους παραγωγούς ενέργειας».
Οι δύο επιχειρήσεις ηλεκτρικής ενέργειας της Καλιφόρνιας, η Pacific Gas & Electric Co & Southern California Edison, έπρεπε να αγοράζουν ηλεκτρική ενέργεια από το νεοσύστατο χρηματιστήριο California Power Exchange.
Το 2000 απελευθερώθηκαν οι τιμές χονδρικής, όχι όμως & οι τιμές λιανικής. Οι εταιρείες εκτιμούσαν ότι οι «παγωμένες» τιμές λιανικής θα παραμείνουν υψηλότερες από αυτές της χονδρικής, κάτι που όντως επαληθεύθηκε την περίοδο 1998-2000 -χρονική περίοδο που επέτρεψε στις δύο εταιρείες, μαζί με τη μικρότερη San Diego Gas & Electric, να προσφέρουν περισσότερα από 6,7 δισ. δολάρια στους μετόχους τους.
Χειραγώγηση τιμών.
Η απελευθέρωση, όμως, δεν έφερε όπως αναμενόταν τη μείωση των τιμών, αφού δεν ενθάρρυνε τις εταιρείες να δημιουργήσουν περισσότερη ενέργεια για να ρίξουν τις τιμές, σε εποχή που η ζήτηση όλο αυξανόταν. Κάποια στιγμή, λόγω της στενότητας αλλά & της χειραγώγησης της ίδιας της αγοράς, οι τιμές στη χονδρική άρχισαν να αυξάνουν, ενώ στη λιανική παρέμεναν «παγωμένες», για κοινωνικούς λόγους.
Εν τω μεταξύ ο πληθυσμός της Καλιφόρνιας αυξήθηκε κατά 13% τη δεκαετία του '90, περίοδο που η αμερικανική πολιτεία δεν προέβη στην κατασκευή κανενός νέου εργοστασίου, παρ όλο που η δυνατότητα παραγωγής ενέργειας στα υπάρχοντα εργοστάσια αυξήθηκε σχεδόν κατά 30% από το 1990 ως το 2001.
Οι εταιρείες της Καλιφόρνιας έπρεπε να καλύψουν μέρος της αυξημένης ζήτησης με εισαγωγή ρεύματος από άλλες πολιτείες. Η ξηρασία στις βορειοδυτικές πολιτείες το 2001 επιδείνωσε την κατάσταση.
Από τον Απρίλιο μέχρι τον Δεκέμβριο του 2000 οι τιμές χονδρικής είχαν αυξηθεί κατά 800%. Από 35 δολάρια το megawatt, η τιμή είχε εκτιναχθεί τον Ιούλιο εκείνης της χρονιάς στα 600 δολάρια. Σε ορισμένες περιοχές της πολιτείας, όπως το Σαν Ντιέγκο, όπου δεν υπήρχε πάγωμα τιμών, οι τιμές ηλεκτρικής ενέργειας στη λιανική εκτινάχθηκαν κατά 240%, προκαλώντας έντονες κοινωνικές διαμαρτυρίες.
Μια από τις εταιρείες «μεσάζοντες» που έπαιξαν ρόλο στη χειραγώγηση των τιμών ήταν η γνωστή & μη εξαιρετέα Enron, η οποία κατηγορήθηκε ότι έκλεινε εργοστάσια σταδιακά & φούσκωνε τις τιμές τεχνητά στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας, από την οποία αγόραζαν ρεύμα οι εταιρείες της Καλιφόρνιας.
Η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας στην Καλιφόρνια προκάλεσε αλλεπάλληλα μπλακάουτ, με μεγαλύτερα του Σαν Φρανσίσκο, τον Ιούνιο του 2000, όπου 97.000 άτομα έμειναν χωρίς ρεύμα εν μέσω καύσωνα, & το άλλο στις 19-20 Μαρτίου του 2001, που επηρέασε 1,5 εκατ. κατοίκους της αμερικανικής πολιτείας.
Οι μεν & οι δε.
Οι οπαδοί της φιλελευθεροποίησης υποστηρίζουν ότι για τα προβλήματα της Καλιφόρνιας ευθύνεται το γεγονός ότι δεν υπήρξε πραγματική απελευθέρωση & ότι οι ρυθμιστικές αρχές συνέχισαν να έχουν σημαντικό έλεγχο στις τιμές. Οι πολέμιοι αρκούνται να θυμίζουν ότι επί 40 χρόνια η μη απελευθερωμένη αγορά της Καλιφόρνιας δεν υπέφερε από μπλακ άουτ.
Οι πρώτοι διδάξαντες.
Οι ιδιωτικοποιήσεις στην ηλεκτρική ενέργεια άρχισαν από τη Χιλή τη δεκαετία του '80, διά των συμβουλών των «Σικάγο Μπόις» & της... πειθούς, της δικτατορίας Πινοσέτ.
Στον αναπτυγμένο κόσμο πρώτη διδάξασα ήταν η Θάτσερ. Από τις μαζικές ιδιωτικοποιήσεις της «σιδηράς κυρίας» τη δεκαετία του '90 δεν γλίτωσε η βρετανική βιομηχανία ηλεκτρικής ενέργειας (Electricity Supply Industry). Το βρετανικό μοντέλο θεωρήθηκε οδηγός για την προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων & σε άλλες χώρες της βρετανικής κοινοπολιτείας, όπως η Αυστραλία & η Νέα Ζηλανδία.

 

Έντυπη Έκδοση Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 22 Αυγούστου 2010


Τρίτη 24 Αυγούστου 2010

Τοποθετούσε καθημερινά καρέκλες στον δρόμο, κρατώντας μία θέση στάθμευσης για το αυτοκίνητό του

Παράνομη θέση πάρκινγκ… έξω από το σπίτι του

Πρώτη καταχώρηση: Δευτέρα, 23 Αυγούστου 2010, 04:21
Στο αστυνομικό τμήμα οδηγήθηκε ένας 70χρονος από την Αλεξανδρούπολη, με την κατηγορία της αντίστασης κατά της Αρχής.
Ο λόγος;
Ο 70χρονος τοποθετούσε καθημερινά καρέκλες στον δρόμο, κρατώντας μία θέση στάθμευσης για το αυτοκίνητό του και μάλιστα έξω από την οικία του…
Τον ηλικιωμένο κατήγγειλαν οι γείτονές του, καθώς είχαν εξαγριωθεί. Όταν έφτασαν στο σημείο οι αστυνομικοί, ο 70χρονος φέρεται να τους επιτέθηκε, με σκοπό να τους εμποδίσει να απομακρύνουν τις καρέκλες…


Πηγή:Εφημ. Μακεδονία

Τελευταία ενημέρωση: Δευτέρα, 23 Αυγούστου 2010, 04:22

Στο κενό έπεσε η προσπάθεια της Εκκλησίας να πετύχει τον αποχαρακτηρισμό δασικής έκτασης

«Φρένο» του ΣτΕ στην Εκκλησία

Πρώτη καταχώρηση: Δευτέρα, 23 Αυγούστου 2010, 19:21
Στο κενό έπεσε η προσπάθεια της Εκκλησίας να πετύχει τον αποχαρακτηρισμό δασικής έκτασης 3.500 στρεμμάτων στη θέση Λακώματα Σχιστού στο Πέραμα, μετά την απόφαση που εκδόθηκε από το Ε΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας. 

Η έκταση αυτή, που ανήκει στην Εκκλησία, είχε κηρυχθεί αναδασωτέα από το γενικό γραμματέα της Περιφέρειας Αττικής στις 30-10-2006, καθώς εμπίπτει στη ζώνη Α’ του όρους Αιγάλεω, η οποία προστατεύεται ως περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους. 

Η Εκκλησία, όμως, προσέφυγε κατά της απόφασης αυτής, ζητώντας την ακύρωσή της. 

Σύμφωνα με το ΣτΕ που απέρριψε την προσφυγή της Εκκλησίας, η απόφαση για την αναδάσωση είναι επαρκώς αιτιολογημένη και αβάσιμοι όλοι οι περί του αντιθέτου ισχυρισμοί της Εκκλησίας που υποστήριζε μεταξύ άλλων ότι στην ευρύτερη περιοχή έχει γίνει επανειλημμένως άρση της αναδάσωσης για την εγκατάσταση διαφόρων χρήσεων (βιομηχανικής ζώνης, νεκροταφείου Σχιστού, χώρου απόθεσης απορριμμάτων), 

Το Ε’ Τμήμα του ΣτΕ απέρριψε και το επιχείρημα που προβλήθηκε ότι η συγκεκριμένη έκταση δεν είναι δημόσια αλλά ανήκει στις οικονομικές υπηρεσίες της Εκκλησίας, με το σκεπτικό ότι η κήρυξη της ως αναδασωτέας δεν συναρτάται, κατά το νόμο με τον ιδιωτικό ή δημόσιο χαρακτήρα της.

Τελευταία ενημέρωση: Δευτέρα, 23 Αυγούστου 2010, 19:21

Σάββατο 21 Αυγούστου 2010

Στοπ στις «ματωμένες» γούνες, Ευρωπαϊκή απαγόρευση στα προϊόντα φώκιας εξοργίζει τον Καναδά - Ο πάγος βάφεται κόκκινος κάθε άνοιξη στον αρκτικό

Στοπ στις «ματωμένες» γούνες

Ευρωπαϊκή απαγόρευση στα προϊόντα φώκιας εξοργίζει τον Καναδά

Ο πάγος βάφεται κόκκινος κάθε άνοιξη στον αρκτικό

Βρυξέλλες, Βέλγιο

Από την Παρασκευή απαγορεύεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση -με ορισμένες εξαιρέσεις- το εμπόριο γούνας και άλλων προϊόντων από φώκιες. Ο Καναδάς, όμως, αντιδρά με προσφυγή στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου κάνοντας λόγο για «διακρίσεις» σε βάρος των κυνηγών.

Έως και 300.000 νεογέννητες φώκιες της Γροιλανδίας σκοτώνονται με ρόπαλα κάθε άνοιξη στον αρκτικό Καναδά.
Οι ευρωπαϊκές αρχές και οι οργανώσεις για τα δικαιώματα των ζώων θεωρούν ότι το ετήσιο κυνήγι είναι βάναυσο, δεν ελέγχεται επαρκώς και προσφέρει μικρό οικονομικό όφελος. 

Η ευρωπαϊκή απαγόρευση που ενεργοποιείται στις 20 Αυγούστου εξαιρεί τους Ινουίτ (Εσκιμώους) του Καναδά και άλλες ομάδες που έχουν προσφύγει κατά της απαγόρευσης στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, υποστηρίζοντας ότι απειλείται η επιβίωσή τους. Η ακροαματική διαδικασία για την υπόθεση θα ξεκινήσει στις 7 Σεπτεμβρίου, δήλωσε η Μαρία Κοκόνεν, εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Νωρίτερα φέτος, η κυβέρνηση του Καναδά κατέθεσε προσφυγή κατά της ΕΕ στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου υποστηρίζοντας ότι η απαγόρευση συνιστά διάκριση εναντίον των Καναδών κυνηγών.

«Πρόκειται για σκανδαλώδη διάκριση εναντίον της καναδικής βιομηχανίας φώκιας, εναντίον των Καναδών κυνηγών [...] ανθρώπων που ασχολούνται με την κτηνοτροφία, που δεν διαφέρουν από πολλές άλλες βιομηχανίες» δήλωσε ο συντηρητικός Καναδός πρωθυπουργός Στίβεν Χάρπερ.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press

Τρίτη 10 Αυγούστου 2010

Το χρέος των πλουσίων...

Το χρέος των πλουσίων

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΑΚΟΥΣΗΣ | Κυριακή 8 Αυγούστου 2010

Η επιχειρηματική τάξη της χώρας απήλαυσε επί τουλάχιστον δεκαπέντε χρόνια διαρκή ανάπτυξη, σε σταθερό πολιτικό περιβάλλον, χωρίς κοινωνικές εντάσεις και εμπόδια. Από το 1994 και ως το 2008 οι ρυθμοί ανάπτυξης διατηρήθηκαν σταθερά υψηλοί, κοντά στο 4% ετησίως. Από το 1998 και εντεύθεν μάλιστα, με την ένταξη της δραχμής στον Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών, οι ευκαιρίες προόδου και μεγέθυνσης ήταν μοναδικές. Το χρήμα ήταν φθηνό, το χρηματοπιστωτικό σύστημα ανοιχτό και γαλαντόμο στην παροχή πιστώσεων, η κατανάλωσηδιαρκώς αυξανόμενη, το εμπόριο ανθηρό, οι κατασκευές μοναδικές και τα εισοδήματα ισχυρά και ικανά να στηρίξουν πλήθος δραστηριοτήτων. Ταυτοχρόνως, την ίδια περίοδο η επιχειρηματική κοινότητα είχε την ευκαιρία άντλησης απίθανων κεφαλαίων από το Χρηματιστήριο Αθηνών, τα οποία απορροφούσαν με περισσή ευκολία, χωρίς έλεγχο και πολλές δεσμεύσεις. 

Μεγάλος αριθμός επιχειρηματιών
 εξασφάλισε απίστευτα επενδυτικά κεφάλαια, τα οποία ούτε στα πιο τρελά όνειρά τους δεν μπορούσαν να φαντασθούν. Αποδεδειγμένα, οι περισσότεροι αποθησαύρισαν σε εκείνα τα χρόνια της μεγάλης ευφορίας και δεν επένδυσαν τα αντίστοιχα, όπως είχαν υποχρέωση. Το χειρότερο όμως είναι ότι στην πρώτη στροφή, με την εκδήλωση της κρίσης, οι άλλοτε ευνοημένοι εφοπλιστές, κατασκευαστές, χρηματιστές, τοκιστές και σουλατσαδόροι, μεγαλέμποροι, μεγαλομέτοχοι, μεγαλοστελέχη, μεγαλογιατροί, μεγαλοδικηγόροι,τηλεοπτικοί και κάθε λογής αστέρες, το πρώτο που σκέφθηκαν ήταν να την κοπανήσουν και να μεταφέρουν τους θησαυρούς τους σε ασφαλέστερους τόπους. Και τις υποχρεώσεις τους, φορολογικές και άλλες, φρόντισαν επίσης να αμβλύνουν, αφήνοντας τα βάρη στους συνεπείς μισθωτούς, στους έχοντες συνείδηση αστούς της παλαιάς επιχειρηματικότητας και στις λαϊκότερες των τάξεων που δεν έχουν τρόπους να αποφύγουν τα βάρη. 

Είναι η στάση τους προκλητικά άδικη
 και ενδεικτική των ηθών, ειδικώς της νεόπλουτης τάξης. Αποθησαύρισαν με όλους τους τρόπους, θεμιτούς και αθέμιτους, στα χρόνια της ευφορίας και διέφυγαν στον καιρό της κρίσης. Οι περισσότεροι μάλιστα από αυτούς πρώτα εύχονταν την κατάρρευση, επένδυαν στην πτώχευση και τώρα περιμένουν ως άλλοι λύκοι να περάσει ο χειμώνας της ελληνικής οικονομίας για να αβγατίσουν και πάλι την περιουσία τους, αγοράζοντας μισοτιμής τα εναπομείναντα της βαρυχειμωνιάς. 

Αν έχουν παραμικρή αίσθηση ευθύνης,
 μπορούν και τώρα να προσφέρουν χείρα βοηθείας στη δοκιμαζόμενη ελληνική οικονομία. Να επαναπατρίσουν τις καταθέσεις τους και να βοηθήσουν τη χώρα να βγει μία ώρα αρχύτερα από την κρίση. Δεν κινδυνεύουν πια, η χώρα είναι ασφαλισμένη. Θα κουραστεί, θα ταλαιπωρηθεί, αλλά θα βγει πέρα από αυτή την τόσο σκληρή περίοδο.
Ας γνωρίζουν λοιπόν οι νεόπλουτοι της Μεταπολίτευσης ότι δεν είναι τουρίστες στον τόπο τους, έχουν ελάχιστο χρέος και, αν τους έχει απομείνει ίχνος πατριωτισμού. οφείλουν να πράξουν τα δέοντα.

Διαβάστε περισσότερα:  
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=6&artid=347650&dt=08/08/2010#ixzz0wDBOlpti

Σκίτσο του Π. Ζερβού



http://www.enet.gr/?i=news.el.gallery&id=102&m=83072#gallery-item-container

Τα διδάγματα μιας σύγκρουσης - Η σωστή κλιμάκωση της δράσης είναι βασική προϋπόθεση για την επιτυχία μιας κινητοποίησης - Για να μην είναι η αντίστασή μάταιη...

Τα διδάγματα μιας σύγκρουσης



«Πόλεμος!» φώναζε ο πρόεδρος των φορτηγατζήδων σκαρφαλωμένος στα κάγκελα της εισόδου του υπουργείου Μεταφορών υπό τις ιαχές των συγκεντρωμένων απεργών. «Θα βυθίσουμε την Ελλάδα στο σκοτάδι» προειδοποιούν οι συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ αν προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση τμημάτων της ΔΕΗ.
Και στις δύο περιπτώσεις ο στόχος των συνδικαλιστών είναι η κυβέρνηση. Και στις δύο περιπτώσεις οι διαμαρτυρόμενοι ισχυρίζονται ότι ο αγώνας τους είναι δίκαιος και γίνεται για να προστατευθούν οι κατακτήσεις του ελληνικού λαού. Ωστόσο, τις συνέπειες από τις ενέργειές τους τις πλήρωσαν και θα τις πληρώσουν άλλες κοινωνικές ομάδες, που δεν ανήκουν στις προνομιούχες ζώνες της ελληνικής οικονομίας.
Το ίδιο έργο θα παιχτεί το φθινόπωρο με τον δημόσιο τομέα (ξανά) και τις ΔΕΚΟ και πολλά θα κριθούν από τη διαχείριση που θα κάνουν οι ηγεσίες των συνδικάτων.
Για να μην είναι η αντίστασή τους μάταιη, οφείλουν τα συνδικάτα να εξασφαλίσουν την υποστήριξη, τουλάχιστον τη συμπάθεια -και, στη χειρότερη εκδοχή, την ανοχή- της κοινωνίας. Η κυβέρνηση, με τα μέσα που διαθέτει (κρατικός μηχανισμός, φιλικά ΜΜΕ), θα φροντίσει να τα συκοφαντήσει, παρουσιάζοντάς τα ως ανεύθυνα, ότι βάζουν εμπόδια στον εκσυγχρονισμό της χώρας για να προστατεύσουν τα προνόμιά τους, με τελική επιδίωξη να προκαλέσει την οργή της κοινής γνώμης και τη διάσπαση των δυνάμεών τους. Να θυμίσουμε ότι την κατηγορία περί ρετιρέ (η σύγχρονη εκδοχή της εργατικής αριστοκρατίας) πρώτος την εκστόμισε ο Α. Παπανδρέου.
Πρέπει να εξαντληθούν όλα τα περιθώρια ώστε να εξασφαλιστεί η αλληλεγγύη των κοινωνικών ομάδων που θα πληγούν από την απεργία. Αυτό προϋποθέτει βασανιστικό διάλογο, οργάνωση κοινών παρεμβάσεων και στενή συνεργασία για να αποκρουστούν οι απόπειρες ενεργοποίησης του κοινωνικού αυτοματισμού (τάξη εναντίον τάξης), που είναι το προσφιλές όπλο κάθε εξουσίας.
Απαιτείται, προκειμένου να διαμορφωθεί μια σταθερή βάση συνεννόησης με την κοινωνία και τα υπόλοιπα κόμματα, η επεξεργασία ρεαλιστικού εναλλακτικού σχεδίου ώστε να μην είναι ευάλωτη η απεργία στην κατηγορία για συντεχνιασμό. Στις μεγάλες συγκρούσεις, εκτός από την αποφασιστικότητα και τον ηρωισμό των εμπλεκομένων, είναι απαραίτητο να υπάρχει στρατηγική απάντηση σε ό,τι αφορά το διακύβευμα. Αν περάσει η εντύπωση ότι η μία πλευρά δίνει μάχες χαρακωμάτων και η άλλη προτείνει λύσεις (έστω και επαχθείς), τότε η έκβαση της αναμέτρησης θα είναι αρνητική για τα συνδικάτα.
Η σωστή κλιμάκωση της δράσης είναι βασική προϋπόθεση για την επιτυχία μιας κινητοποίησης. Το ακροατήριο δεν είναι μόνο τα μέλη του κλάδου, αλλά ευρύτερα το σώμα των πολιτών. Κάθε βήμα πρέπει να είναι καλά προετοιμασμένο, επαρκώς αιτιολογημένο, να συσπειρώνει τους εργαζόμενους, να μην πολώνει την κοινωνία και να προκύπτει ως φυσιολογική αντίδραση στην αδιαλλαξία του αντιπάλου. Ξεκινώντας με την πιο προωθημένη μορφή πάλης, δίνεις την αίσθηση ότι αδιαφορείς για το επίπεδο πρόσληψης των μελών του συνδικάτου και ότι δεν ενδιαφέρεσαι για τη δημιουργία γέφυρας επικοινωνίας με τους εν δυνάμει συμμάχους σου. Επιπλέον, υπονομεύεις τις προσπάθειες μεσολάβησης, μένεις χωρίς οδό αξιοπρεπούς διαφυγής και οδηγείσαι σύντομα σε αδιέξοδο και μοιραία σε ηττοπαθείς συμβιβασμούς. Η λογική τού «όλα ή τίποτα», όποτε υιοθετήθηκε από το συνδικαλιστικό κίνημα, αποδείχθηκε καταστροφική.
Οι ηγεσίες των συνδικάτων των ιδιοκτητών φορτηγών δεν ακολούθησαν κανέναν από τους παραπάνω κανόνες εμπλοκής. Μπήκαν σε μια μετωπική αντιπαράθεση χωρίς δεύτερη γραμμή άμυνας, υπερεκτίμησαν τις δυνάμεις τους (προφανώς λόγω της επιτυχίας που είχαν ανάλογα εγχειρήματά τους στο παρελθόν), υποτίμησαν την κυβέρνηση, αδιαφόρησαν για τις επιπτώσεις που είχε η κινητοποίησή τους στις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, δεν υπολόγισαν σωστά τα όρια αντοχής των μελών τους στις κατασταλτικές μεθόδους του κράτους, έμειναν ξεκρέμαστες, χωρίς ερείσματα, και υποχρεώθηκαν να υποχωρήσουν ατάκτως.
Η σύγκρουση με τους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα έχει και εμφυλιοπολεμική διάσταση. Κι αυτό γιατί οι συγκεκριμένοι χώροι ελέγχονται από τα πράσινα συνδικάτα, στις ηγεσίες των οποίων βρίσκονται στελέχη που υποστήριξαν με φανατισμό τον Γ. Παπανδρέου στην εσωκομματική σύρραξη του 2007 για να μην περάσει το κόμμα στα χέρια της δεξιάς (;) πτέρυγας, την οποία υποτίθεται ότι εκπροσωπούσε ο εκλεκτός της διαπλοκής. Αυτά είναι τα καπρίτσια της ιστορίας...
pappas@enet.gr

Έντυπη Έκδοση Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 8 Αυγούστου 2010


Ενδιαφέρον για τη δημιουργία ναυτικής βάσης στη νοτιοανατολική Μεσόγειο εξέφρασε ο αρχηγός του ρωσικού πολεμικού ναυτικού

Περιμένουν πρόταση


Ενδιαφέρον για τη δημιουργία ναυτικής βάσης στη νοτιοανατολική Μεσόγειο (σε Ελλάδα ή Τουρκία) εξέφρασε ο αρχηγός του ρωσικού πολεμικού ναυτικού, πυροδοτώντας σενάρια ακόμη και για συγκεκριμένα νησιά, όπως η Σύρος.
Από το υπουργείο Εξωτερικών, πάντως, τονίζουν πως παρ' ότι η Αθήνα έχει στρατιωτική συνεργασία και επιθυμεί στρατηγική σχέση με τη Μόσχα, δεν υφίσταται τέτοια συζήτηση. Όσο για τα περί ύπαρξης πρότασης από τη ρωσική πλευρά που γράφτηκαν στον τύπο, λένε ότι συγκεκριμένη πρόταση από το ρώσο ναύαρχο, πέραν της δήλωσης, δεν έχει γίνει.
Τ. Τ.

Έντυπη Έκδοση Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 8 Αυγούστου 2010